Blog #2018-010 “Dexter”

InstagramCapture_a9b3da96-fc65-4cee-981b-587f0b2523ff

Na het zien van de reeks “Dexter” op Netflix, besloten we dat indien onze volgende kat een rosse kater wordt, we die Dexter zouden noemen. We hadden chance want er was nog een ros kitten beschikbaar bij een gastgezin van het dierenasiel Canina. En zo geschiedde het, ons kitten kreeg de naam Dexter. Hij is onze jongste kater en verblijft al anderhalf jaar bij ons. We hebben al een aantal katten gehad die deel uitmaakten van ons gezin en stuk voor stuk zijn ze uniek op elk hun eigen manier. Het viel ons al snel op dat Dexter een aantal gedragingen heeft die echt atypisch zijn voor een kat.

Dexter was onmiddellijk dikke vriendjes met onze oudere kater Milo die er goed zorg voor draagt. Als Dexter moe wordt, dan wringt hij zich tegen Milo zodat deze Dexter zijn kopje begint te wassen, meneer laat zich graag bedienen. Zoals alle katten wil Dexter ook proper zijn vooraleer hij gaat slapen. Wat hij echter niet onmiddellijk door had, is dat Milo ook wel eens graag gewassen wordt. Nu heeft Dexter de wet van de wederkerigheid volledig onder de knie. Als het nu past of niet, Milo zal gewassen worden. De twee zijn zo’n dikke vriendjes en liggen vaak samen in dezelfde houden dat we ze soms ook wel Yin & Yang noemen.

Dexter is een hele lieve, vrolijke kater met een hoog energieniveau. Er dient dan ook vaak met hem gespeeld te worden. Het liefst speelt Dexter “balletje gooien”, nu komt het atypische karakter naar boven. Dexter brengt net als honden het balletje terug zodat je het opnieuw kunt gooien. Dit spelletje houdt hij veel langer vol dan wij. Het lijkt wel of hij nooit moe wordt. Dexter voetbalt soms ook met het balletje waardoor het onder de zetel terechtkomt en dan moet hij wachten totdat ik de zetel wegschuif bij het stofzuigen vooraleer hij zijn balletje terugkrijgt. Dexter is echter inventief en heeft er iets op gevonden. Hij haalt een kasticket van Delhaize uit de papiermand en komt die brengen waar je dan een prop mee moet maken zodat we terug balletje gooien kunnen spelen. Deze prop komt hij dan ook altijd netjes terugbrengen. Als het papier te nat wordt, dan haalt hij gewoon een nieuw kasticket uit de papierbak.

Dexter heeft ook een vlinder die aan een touwtje hangt als speeltje. Hij is verdorie supersnel om telkens die vlinder te vangen in volle vlucht. Iedere avond voor het slapengaan dient er met de vlinder gespeeld te worden. Na het spelen leggen we de vlinder weg op het hoofdeinde van het bed. De volgende ochtend komt Dexter zijn vlinder altijd netjes afgeven aan één van ons en wij moeten dan heel de dag de vlinder bewaken want die duivelse Milo durft wel eens zijn vlinder pikken.

Van al dat spelen word je natuurlijk moe en Dexter heeft verschillende slaapplaatsjes om uit te rusten. Als het nu past of niet, wil hij ook wel eens op jouw schoot komen slapen en dan wringt hij zich erop. Je moet dan maar alles laten vallen zodat meneer zijn schoonheidsslaapje kan doen. Soms gebeurt het dat hij gaat slapen op de opgeplooide fleece dekentjes op de stoel waar hij dan eerst een mooi nestje van maakt. Of hij maakt het nestje in het fleecedeken dat op de zetel ligt. Als je dan ‘s avonds van het werk thuis komt en in de zetel kijkt, dan zie je alleen nog een nestje.

Het is duidelijk dat onze jonge heer het graag warm heeft. Dexter doet namelijk altijd alle openstaande deuren dicht zodat het lekker warm blijft in de living. Ik heb nog nooit een kat systematisch alle deuren weten sluiten. Onze badkamer is normaal gezien dicht, maar na het nemen van een bad, laten we de deur openstaan zodat de condens kan verdwijnen aangezien onze badkamer geen venster heeft. Dexter hoort van ver dat je de deur opent en komt dan boos pruttelend terug de deur dicht doen. Hoe vaker je de deur terug open doet, hoe meer hij pruttelt want dan moet hij altijd van zijn zetel komen om die verdoemde deur terug dicht te doen. Soms heb je zelfs pech dat je nog in bad zit wanneer meneer de deur al dicht wil. Nog nooit zo’n milieubewuste kat geweten, onze energierekening zal zeker dalen in de toekomst.

Behalve honden-DNA, bezit Dexter ook nog een vleugje apen-DNA. Hij hangt, slingert, springt,… aan zijn krabpaal. Bij ieder bezoek aan het apenverblijf in de zoo zijn we verbijsterd over de gelijkenissen. Dexter heeft een lange staart die het hem gemakkelijker maken om zijn evenwicht te houden, het enige dat hij nog niet doet zoals een aap is met zijn staart rond de krabpaal slingeren. Als kitten zat hij ook bovenaan op de krabpaal en we dachten altijd als hij groot is, zal hij dat niet meer kunnen, maar jawel hoor, hij zit nog altijd bovenaan op de krabpaal, maar puilt er langs alle kanten over.

Dexter heeft ook ongewone eetgewoontes, zo is hij zot van groenten, maar lust hij absoluut geen melk. Welke kat lust nu geen melk en is vegetarisch? Als je Dexter de keuze geeft tussen witloof en ham, dan verkiest hij het witloof en durf het niet terug af te nemen. Als kitten kwam hij altijd op mijn schouder zitten als een papegaai om te zien wat er aan eten te verdienen viel. Ik heb hem dat nooit afgeleerd want vond het wel fijn om zo stukjes eten te geven terwijl hij op mijn schouder zit. Natuurlijk is Dexter niet klein gebleven en blijft hij op mijn schouder zitten, wel zitten is veel gezegd, eerder liggen in mijn nek met zijn staart rond mijn hals gekruld. Soms zit hij nog wel eens, maar dan moet hij veel moeite doen om zijn evenwicht te bewaren.

Dexter is ongelooflijk jaloers. Als je Milo te veel aait, dan komt hij er pruttelend aan. Hij wil niet noodzakelijk zelf aaitjes op dat moment, maar wel dat je stopt met Milo te aaien. Dexter krijgt nochtans genoeg aandacht. Milo heeft van tijd tot tijd ook aandacht nodig. Hoogsensitiviteit zou ook bij dieren voorkomen, wij zijn er alvast van overtuigd dat Dexter hoogsensitief is, hij voelt perfect de sfeer en onze emotionele toestand aan. Bij een verdrietige bui, is hij er als de kippen bij om je te komen troosten.

Dexter is ook ongelooflijk nieuwsgierig en is dan ook vaak op ontdekkingstocht. Als hij echter geluid hoort dat hij niet kent, dan krimpt hij ineen van angst. Zo hebben we tijdens de oudejaarsnacht tot 3 uur bij Dexter gebleven die zo’n angst had van het vuurwerk dat hij zich weg stopte. Waar hij ook schrik van heeft, is van een trip naar de dierenarts. Hij heeft dan zo’n grote angst dat heel zijn verhuiskooitje beeft, nochtans is Sarah een hele lieve zorgzame dierenarts.

We hebben meestal 3 katten, maar eind vorig jaar hebben we onverwacht afscheid moeten nemen van onze dove witte kat Sella. Haar zwakke hartje heeft het begeven. We zijn momenteel op zoek naar een kitten van het ras karthuizer of siamees. We willen echter niet de broodfok stimuleren want dat is al erg genoeg voor die dieren, dus zijn we op zoek naar goede betrouwbare fokkers die wel om hun dieren geven. Tegen het eind van het jaar zouden we toch graag terug 3 katten hebben, indien we geen raskat vinden, dan zullen we terug opteren voor een kitten van het asiel.

Het fijne aan huisdieren is dat ze je onvoorwaardelijk lief hebben, alhoewel, die van ons zijn onvoorwaardelijk zolang ze maar hun eten op tijd krijgen. Dexter vindt het helemaal niet erg om een vrouwenhand aan te raken. Hij vindt het zelfs heel fijn dat deze vrouwenhand zijn zachte blinkende vacht aait. Hij kan er maar niet genoeg van krijgen. Er is maar één nadeel, zijn baasje heeft helaas een kattenallergie. HATSCHI!

Blog #2018-009 “Lentekriebels”

WP_20180402_19_32_08_Pro

Vorig weekend werden we getrakteerd op mooie lentedagen. Zoals de meeste weten, is mijn humeur omgekeerd evenredig met de temperatuur en toch ervaar ik ieder jaar opnieuw lentekriebels. Een vitamine D shot gaf iedereen zijn humeur een sterke boost. Het had zelfs een effect op mij, ik werd er vrolijk van dat iedereen terug welgezind rondliep, terug vriendelijk was,… In de natuur zie je dat dieren ook lentekriebels hebben, ze bezitten een enorme berg energie. Het is mooi om te zien hoe levendig ze zijn. Lentekriebels volop troef dus! Het ziet er trouwens vandaag ook heel goed uit en ze voorspellen nog fijn weer, genieten dus!

Bij mij werden die kriebels nog extra geboost nadat ik de cd “Nostalgie – The Summer Feeling” gedownload (legaal uiteraard) heb. Wie wordt er nu niet happy van de klassiekers Lambada, Balada, Bailando, Vamos a La Playa, La Bamba, Hot Stuff, Coco Jamboo, The Ketchup Song, Papa Chico, Dolce Vita; Samba de Janeiro, Yeke Yeke,… Ik heb een rijkelijke fantasie en er is niet veel nodig om die te triggeren. De zomerhits zijn al voldoende om mij te laten wegdromen van wit strand, blauwe zee, cocktails, palmbomen ,… Meer heb ik ook niet nodig dan de fantasie, no way in hell dat je me ooit meekrijgt naar zo’n idyllisch oord, veel te hot voor mij. Alaska daarentegen, daar zeg ik wel direct ja tegen.

Ons terrasje is uitgebreid zodat we wat meer plaats hebben. Vorige weekend al ons terrasje uitgetest en we hadden al onmiddellijk een bezoeker. De kat van de buren heeft ons de hele tijd vergezeld. Het terras is ook goedgekeurd door de kat.

Er is nog plaats voorzien langs ons terras voor planten om toch nog een beetje groen over te houden. Aangezien we geen groene vingers hebben, stelde onze hovenier hortensia’s voor. Morgen komt hij ze planten en ook een aantal bomen vervangen om onze haag weer volledig dicht te hebben. Ons grasmachine is nog op zoek naar een nieuwe eigenaar.

De tuinstoelen hebben we van de bomma en bompa gekregen die alles aan het uitdelen zijn, nu ze verhuizen naar het rustoord. Bedankt bomma & bompa voor de ligzetels.

We zijn bijna helemaal voorbereid op de zomer, enkel nog een elektrische BBQ en lounge zetels ontbreken. Laat die zomer nu maar komen, we zijn er klaar voor! Wel niet te warm hé, 18°C is meer dan voldoende. Zet die Sangria al maar koud!

De eerste warme zwoele zomerdag hoor je mij roepen: “IK WIL TERUG WINTER!”

New Look BATTLE

Nieuwe schoenen aangekomen.

InstagramCapture_8e35075f-f02a-4d87-bbf2-0ea8badcc4dc

Materiaal buitenlaagTextiel
VoeringImitatieleer/ textiel
BinnenzoolLeer
ZoolKunststof
VoeringdikteZeer licht gevoerd
Neus: Rond
HakvormBlokhak, plateauzool vooraan
SluitingRitssluiting
PatroonEffen


Schachthoogte9.5 cm bij maat 37
Schachtwijdte28 cm bij maat 37
Hakhoogte9.5 cm bij maat 37
Plateauhoogte1.5 cm bij maat 37

Blog #2018-008 “Paaseitjes”

30124622_185495172085609_5362286824344595930_n

Ik had na mijn vorige blog nog geen enkel idee waarover mijn volgende zou gaan, totdat mijn fijne collega en één van mijn trouwe bloglezers een blog over paaseitjes voorstelde. Het was tenslotte toch goede vrijdag en Pasen was in aantocht.

Wat vieren de katholieken met Pasen? Ik ben reeds een groot deel vergeten van alle gebruiken in het katholicisme, maar Pasen dat weet ik nog. Yup paaseitjes hé. Euh, excuseer, ik bedoelde de herrijzenis van Jezus nadat die verraden geweest is door Judas en gestorven is aan het kruis door toedoen van de Romeinen. Voilà, dat is het in een notendop.

Uitdagingen zoals een maand zonder alcohol, 30 dagen zonder klagen, 30 dagen zonder vlees zijn tegenwoordig in en zeer populair. 40 dagen sober leven – beter bekend als “de vasten” – daarentegen heeft de laatste jaren aan populariteit ingeboet. Wie doet er tegenwoordig nog mee met de vasten? Ik alvast niet en niemand kan mij ervan overtuigen om die challenge aan te gaan. Wie gaat volgend jaar wel de uitdaging aan? Misschien smaken die paaseitjes nog beter als je ze echt verdiend hebt na 40 dagen te vasten.

Waar komen die paaseitjes nu vandaan? Blijkbaar begroeven de Germanen eieren in hun akkers bij het begin van de lente opdat ze vruchtbaar zouden worden. Ah, nu weet ik waar die belachelijke traditie van komt een eitjes te verstoppen. Als kind vond ik daar dus niets aan om chocolade eitjes te zoeken. Ik heb deze traditie nooit weten te appreciëren, ik snap nog altijd niet wat daar nu plezant aan is. Misschien is het plezantste wel om de eitjes te verstoppen, maar aangezien ik zelf geen kinderen heb, zal ik er nooit achter komen.

Echte katholieken geloven natuurlijk dat de klokken van Rome de eitjes gedropt hebben. Ik herinner mij nog dat mijn ouders vanaf Witte Donderdag tot en met Pasen altijd een omweg maakten en een straat verder dienden te parkeren wanneer ze naar de bakker gingen want de bakker lag naast de kerk. We mochten toch niet zien dat het verhaal van de klokken niet waar was aangezien de klokken nog bij de kerk aanwezig waren terwijl ze eigenlijk onderweg naar Rome moesten zijn om die eitjes te halen.

Ik heb het al over Pasen en paaseitjes gehad, maar wie heeft nu toch die paashaas uitgevonden? Protestanten geloven niet in het verhaal van de klokken van Rome, dus hebben ze maar een paashaas uitgevonden. De paashaas verstopt eieren op Pasen. Nu is dit verhaal veel gemakkelijker vol te houden dan de leugen van de klokken. Je moet als katholieke ouder toch verdomd goed aandachtig zijn. Veel te veel kerken met zichtbare klokken en die klokken vertrekken dan nog eens op Witte Donderdag naar Rome om pas met Pasen terug te keren, dat zijn 4 dagen die om aandacht schreeuwen , één onoplettendheid en jouw kleine doorprikt jouw leugen. De Protestanten hebben dit dus beter bezien.

Pasen betekent net zoals Sinterklaas een overdosis aan chocolade. Als kind lustte ik heel graag chocolade, maar dat heb ik snel afgeleerd want ik krijg migraine aanvallen van chocolade. Ik lust nog altijd chocolade en soms laat ik mij eens gaan, want chocolade bezorgt je dat goed gevoel (zou alleen maar bij vrouwen werken). Ik ben dat dan ook weer snel voor een aantal jaren afgeleerd wanneer de migraine komt opsteken.

Dit jaar viel Pasen samen met 1 april, traditioneel een dag een grappen uit te halen. Wie heeft het aangedurft om zijn kinderen te laten zoeken naar eitjes die hij niet verstopt heeft om dan doodleuk te roepen: “1 april”?!?
En waar komen die aprilvissen vandaan? Waarschijnlijk van het Frans “poisson d’avril”.

2 April 2018 Wereld Autisme Dag

Wereld Autisme Dag.

29595533_184458958855897_3828050744502725559_n

 

Blog #2018-007 “Zomeruur”

29598385_183349035633556_4395755215544171726_n

Overal waar ik kijk zie ik elektriciteit en artificieel licht. Waarom is het verdoemde zomeruur dan nog altijd niet afgeschaft?!? Voor zover ik weet is de Tweede Wereldoorlog nu toch al een tijdje afgelopen. Derde Wereldoorlog zie ik nog niet direct gebeuren, alhoewel met Trump en Kim Jong-un weet je maar nooit. En als die er zou komen dan moeten we al zeker niet meer wakker liggen van het prutsen met de tijd want binnen de week is de volledige planeet verwoest.

Wat een hels karwei om alle klokken en uurwerken juist te zetten!!! En dan moet je nog eens je wekker zetten om midden in de nacht 2 uur naar 3 uur te verplaatsen. Gelukkig staat de tijd niet stil en boeken we technologisch vooruitgang die ervoor zorgt dat de klok zichzelf juist zet. Alle klokken en uurwerken die zich niet automatisch aanpassen in mijn appartement, die blijven maar op wintertijd staan. Vergis je niet als je bij mij thuis langskomt tijdens zomertijd en denkt dat je nog een zee van tijd hebt…

Ik vertrek om 5:55 naar het werk wat voor mij aanvoelt als nog nacht. Met het nieuwe uur had ik echt wel het gevoel dat het nog midden in de nacht was. Ik was zo moe dat mijn ogen alles mistig zagen, ah nee, het was echt mistig. Damn, het was koud, vochtig en vooral nog heel donker! Waarom is dat verdoemde zomeruur nog niet afgeschaft!?!

Ik heb het al niet met tijd, maar wanneer er dan nog eens geprutst wordt met de tijd, ligt heel mijn bioritme weer voor maanden uit balans. Blijkbaar ben ik niet de enige die last heeft van het zomeruur want het is statistisch bewezen dat er zich veel meer verkeersongelukken voordoen na het verzetten van de klok op zomertijd. Dus waarom is dat verdoemde zomeruur nog altijd niet afgeschaft!?!

Ik heb al vaak geprobeerd om mijn katten de klok te lezen aan te leren, maar tot op heden zonder succes. Mijn lieve huisdieren houden ook geen rekening met het “nieuwe” uur. Ze blijven lekker verder leven volgens hun eigen bioritme, wat zelfs ook verschilt met zomer- én wintertijd!

Bovendien stond er in de krant dat er meer dieren worden overreden na overgang van wintertijd op zomertijd. Het is ‘s morgens nog donker. Als dierenliefhebber, bloedt mijn hart altijd als ik omvergereden dieren op de weg zie liggen. 😭 We zijn onze tweede wolf in Vlaanderen al kwijtgeraakt aan het verkeer, het zou toch heel spijtig zijn indien Naya ook ten prooi zou vallen aan het verkeer.

WAAROM IS DIE VERDOEMDE ZOMERTIJD NU NOG ALTIJD NIET AFGESCHAFT!?!

Blog #2018-006 “Vegetarisch”

 

C__Data_Users_DefApps_AppData_INTERNETEXPLORER_Temp_Saved Images_20638917_1614610385280642_3438716752033728727_nNa alle recentelijke berichten over wanpraktijken in slachthuizen word je al consument toch wakker geschud. Zou ik er mijn stukje vlees kunnen voor laten? Neen helemaal niet, ik word geen vegetariër. Ik ben er trouwens van overtuigd dat vegetariërs tekort hebben van bepaalde stoffen door geen vlees meer te eten. Ondanks dat ik van dieren hou, eet ik heel graag vlees. De vele BBQ’s zijn het enige goede aan de zomer.

Recentelijk heb ik het boek “We aaien ze, we haten ze, we eten ze” van Hal Herzog gelezen. Het thema van het boek gaat over waarom het zo lastig is om logisch te denken over dieren. Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is hoe wij ons psychologisch verhouden ten opzichte van dieren. Wie niet wil weten hoe zijn vlees op zijn bord komt, kan best die alinea’s overslagen. Ondanks dat dieren er schattig uitzien, heb ik geen enkel probleem om hun vlees te eten aangezien in mijn psyche deze er speciaal voor gekweekt worden. Zou ik mijn schattige huisdieren kunnen opeten? No way! Ik verhonger nog liever.

Het breekt toch telkens mijn hart als ik de nieuwsberichten lees en filmkes zie van de dierenmishandelingen en het gesjoemel in kwekerijen/slachthuizen. Ik ben zeker voorstander van strengere controles en zwaardere straffen voor overtreders van dierenmishandeling. Het voedselagentschap FAVV ligt momenteel onder vuur, maar zonder zo’n agentschap zou het nog erger zijn. Hopelijk leert het agentschap uit zijn fouten en verbetert het zijn werking in de toekomst. Meer en strengere controles houden ook meer personeel in en dus een extra kostenplaatje. Ik heb er als hardwerkende burger geen enkel probleem mee dat de belastingen, die ik altijd netjes op tijd betaal, hiervoor aangewend worden.

Is diervriendelijk vlees een utopie? Ik geloof niet dat er ooit diervriendelijk vlees beschikbaar zal zijn. Het neemt niet weg dat slachthuizen en kwekerijen het zo aangenaam mogelijk kunnen maken voor de dieren. Bekijk zeker onderstaand videoke van Temple Grandin die een oplossing heeft. Temple Grandin heeft het syndroom van Asperger (autisme spectrum) en is zoöloge. Door haar autisme heeft ze als talent dat ze inzicht heeft in hoe dieren de wereld zien. Ik ben van mening dat de overheid slachthuizen zouden moeten aanmoedigen (lees verplichten) om hun slachthuizen om te bouwen zoals in het videoke. Ik vraag me af als we als consumenten die overheid ook wat kunnen stimuleren?
https://www.youtube.com/watch?v=VMqYYXswono

Als consument kan ik wel bewuster omgaan met verspilling. Zoals jullie weten verplaats ik mij per trein en helaas rijden die niet altijd even tijdig. Het gebeurt dus vaak dat we al boodschappen hebben gedaan, maar toch verkiezen om uit te eten bij laattijdige aankomst thuis. Spijtig genoeg denken we er niet tijdig aan om ons kieken in de diepvries te stoppen waardoor later in de vuilbak beland met de woorden “Weeral een kieken voor niets gestorven”. Waar ik mij ook kan in vinden is om minder vlees te consumeren door kleinere porties vlees te nuttigen of een aantal vegetarische dagen in te lassen. Als veel consumenten bewust worden van de hoeveelheid vlees die geconsumeerd wordt en er bewust voor opteren om minder vlees te consumeren, dan zullen de producenten wel gedwongen worden om minder dieren te slachten en niet alleen maar aan hun winstmarges te denken. Een bijkomend voordeel van minder vleesconsumptie is dat de gigantische ecologische voetafdruk ook teruggedrongen wordt. De huidige hoeveelheid vleesconsumptie is niet houdbaar. Wie weet staat ons de toekomst te wachten zoals in de reeks “Travelers” zonder vlees.

Er bestaat nog een alternatief voor vlees, namelijk insecten, spinnen, schorpioenen,… INSECTEN?!? INSECTEN?!? INSECTEN?!?
BAM!!! Kortsluiting in mijn hersenen. Ik ben daar psychologisch niet klaar voor. De gedachte alleen al roept zoveel afkeer op. Als je me een insectenburger aanbiedt die er niet als een insectenburger uitziet en je vertelt het me niet, dan eet ik hem waarschijnlijk wel op. De kans is zelfs groot dat ik hem nog lekker zal vinden ook. Het zit allemaal in mijn hoofd!

Jaja Milo, heb jij alweer honger? Ik zal je potje vullen met droge voeding met beaf smaak. Hmmm, misschien is dit wel de toekomst ook voor ons. Droge voeding met een smaakje. Wel dat zou ik nog wel alle dagen kunnen eten.

Blog #2018-005 “Ratio-Emo coëfficiënt”

29136394_1730446867022138_5004732460097863680_n

Ik schat mezelf in als 99% rationeel en 1% emotioneel. Ik heb mezelf altijd gelukkig geprezen om zo’n rationeel persoon te zijn. Ik vind het leven veel gemakkelijker als je je niet laat (af)leiden door je emoties. De zeldzame keren dat ik emotioneel was, vond ik er maar niets aan want ik bevond mij in een ellendige toestand dan. Meestal liet ik deze ellendige toestand snel wegebben door er een rationeel overwicht aan toe te kennen.

Het voordeel van zo rationeel ingesteld te zijn is dat ik niet pieker. Vanuit rationeel standpunt slaat piekeren nergens op aangezien je het verleden niet kunt wijzigen en de toekomst die blijft veranderlijk, dus waarom zou je er wakker van liggen en je energie er aan verspillen. Het enige moment dat telt is het hier en nu. Ik slaap ook altijd heel goed en ik heb in jaren al geen nachtmerries meer gehad. Een bijkomend voordeel van mijn rationaliteit is dat ik afstandelijkheid uitstraal en andere personen bewust op afstand hou. Ik stel mij niet open en al zeker niet kwetsbaar op. Dit geeft mij het veilige gevoel om niet gekwetst te worden. Ik geloof ook heel sterk in het noodlot wat maakt dat ik niet wakker lig van de dood. Als het mijn tijd is, dan zal ik daar zijn, is het mijn tijd nog niet, dan zal ik daar niet zijn. Dit is een zeer handige eigenschap in tijden van terrorisme. Rationeel begrijp ik niet waarom iedereen zich angst laat aansmeren.

Nu ben ik er toch meer en meer van overtuigd dat ik heel wat mis in het leven. Emoties zijn de binding tussen mensen. Samen met emoties hangt empathie. Aangezien ik zelden mijn gevoelige kant aanspreek, kan ik mij ook heel moeilijk in de emoties van anderen plaatsen. Mijn empathie is niet optimaal ontwikkeld. Stilaan word ik hiervan bewust dat dit toch een groot gebrek is. De wereld wordt complexer en vergt een goede mix van rationaliteit, emotionaliteit en empathie om te overleven. Ik oordeel zelden over mensen maar na het lezen van het boek “Niemandskinderen” van Carolien Roodvoets ben ik toch nog voorzichtiger geworden met onmiddellijk een oordeel over mensen te vellen. Iedereen draagt zijn eigen verleden mee, net zoals ik het mijne heb.

Twintig jaar geleden waren mijn zus en ik op kennismakingsweekend te Anseremme om medestudenten te leren kennen vooraleer het academisch schooljaar begon. Overdag hadden we gekajakt en natuurlijk waren we in het water beland. Mijn zonnecrème was daardoor weggespoeld en tegen de tijd dat we uit de kajak stapten was ik kreeftenrood. Mijn huid gloeide, ik was doodop en besliste ‘s avonds na het eten om te gaan slapen. Gloeiend onder het dikke donsdeken viel ik in slaap, maar werd gewekt door het brandalarm. Ik ben veel te moe, mijn huid is pijnlijk, ik blijf in bed liggen. Mijn zus helemaal in paniek naast mijn bed om mij uit het bed mee naar buiten te krijgen. Ik was met geen stokken uit het bed te krijgen en zei dat ze maar naar buiten moest gaan zonder mij. Ik had totaal geen angst en stond niet stil bij de gevolgen van mijn risicovolle gedrag. Tot op heden heb ik mij nooit in de plaats gesteld van mijn zus en wat dit voor haar van emoties opriep. Nu heb ik daar al vaak aan gedacht en ik zie mijn zus graag, maar laat dit nooit merken. Het moet ondraaglijk geweest zijn om toch maar alleen en ongerust naar buiten te gaan. Melinda, mijn oprechte excuses!
Aangezien jullie mijn blog nu lezen, is het allemaal goed afgelopen. Het bleek vals alarm te zijn omdat de leiding kaarsen hadden aangestoken.

Ik ben tot nog een besef gekomen dat ik een groot probleem heb met de wet van de wederkerigheid. Geven is geen enkel probleem, ontvangen daarentegen wel. Ik blijf liever onafhankelijk waardoor ik heel moeilijk hulp kan en wil aanvaarden. Bovendien vind ik het totaal overbodig dat iemand zich zorgen zou maken om mij, terwijl ik wel bezorgd ben om het welzijn van de personen die mij nauw aan het hart liggen. Het is nogal heel onfair om anderen zo te behandelen, ze hebben evenveel recht om ongerust te zijn. Zoals je al kon lezen in mijn blog over geluk word ik gelukkig van mensen te helpen, iets te geven,… dus het is egoïstisch van mij om anderen niet hetzelfde geluk te gunnen door hun gift/hulp te weigeren. Nu ik daar meer bewust van ben, werk ik aan de “ontvangen” zijde.

Op een hele koude winterochtend zat ik op de trein onderweg naar het werk. Toen de trein vertraagde om te stoppen in Ekeren zag ik allemaal mensen met dikke winterjassen, sjaals, handschoenen, mutsen,… Mijn oog viel op een man die er in zijn sneeuwwit hemdje stond en hij leek het helemaal niet koud te hebben. De man stapte op en kwam mijn coupé binnengewandeld en nam plaats op de vrije plaats naast mij. Deze man had een warme gloed rond hem en was oprecht benieuwd naar iedereen zijn of haar verhaal. Zo stelde hij vragen aan de mensen rondom hem wat ze aan het lezen waren, naar welke muziek ze luisteren,… Zoals gewoonlijk stelde ik mij absoluut niet open voor menselijk contract en mijn volledige non-verbale houding vertelde genoeg, hij liet mij met rust. Ik moet toch eerlijk toegeven dat ik ervan genoten had van zijn hele warme uitstraling en zijn interactie met de anderen. Nadien vond ik het persoonlijk een gemiste kans om mij niet open te stellen. Ik heb hem nooit meer gezien nadien. Ik blijf geloven dat het een engel met een boodschap was. Voor een heel rationeel persoon, klinkt dit als totale nonsense, maar toch blijf ik geloven in engelen die boodschappen overbrengen.

Ik begin nu pas meer en meer bewust te worden van emoties bij mezelf en bij anderen. Ik heb een inhaalbeweging van zo’n 38 jaar te doen, hoogdringend tijd om het boek “Omarm je emoties” van Ronald J. Frederick opnieuw te lezen. Momenteel onderneem ik een bewuste expeditietocht doorheen emoties waardoor het kan zijn dat jullie mij nog vreemder vinden dan gewoonlijk. Het voelt voor mij zo onvertrouwd aan. Het doet mij over een heel aantal zaken twijfelen, zoals het posten van deze blog aangezien deze zo ver uit mijn comfortzone ligt. Gelukkig heb ik een hoogsensitieve partner die veel meer in contact staat met emoties dan mij en die mij helpt in mijn zoektocht. Ik hoop toch ooit de sleutel te vinden tot mijn emotionele hart. Tot op heden heb ik geen flauw idee hoe ik mijn ratio kan uitschakelen zodat mijn hart het eens kan overnemen als kapitein.

Blog #2018-004 “Emo-eten”

28872535_177559479545845_1864391986268950683_n

Een weegschaal? Dat gebruikte ik niet. Ik handhaafde 1 regel: als ik naar beneden kijk en mijn buik verder uitsteekt dan mijn borsten, dan is het tijd om er iets aan te doen. Niet echt een gezonde maatstaf zeker als je een stevige boezem toebedeeld gekregen hebt. Ik viel ook vaak ziek omdat mijn immuniteit niet optimaal was. Tijd om de oorzaken op te sporen en deze aan te pakken om mijn aantal ziektedagen terug te schroeven. Eerste stap: weegschaal afstoffen en eens zien hoeveel ik nu exact weeg “Damn, zo veel!?!” Met een BMI van boven de 35 zit ik toch in de risicocategorie voor verschillende ziektes. Goede voornemens maken op 1 januari is niet aan mij besteed. Ik weet toch dat ik er mij niet kan aanhouden, dus waarom nog moeite doen om er te maken. Wil dit dan zeggen dat ik geen goede voornemens maak? Neen, helemaal niet, ik maak ze wanneer ze bij mij opkomen en zijn ze intrinsiek gemotiveerd.

In oktober 2016 heb ik besloten dat ik 30 tot 35 kg kwijt wil raken. Degene die mij persoonlijk kennen, kunnen het amper geloven dat ik echt 30 kg kwijt dient te geraken om een BMI van 25 te bereiken en schrikken allemaal als ik mijn begin gewicht vermeld. Met mijn 1,62 meter ben ik niet van de grootste, ik lijk wel groter dan ik ben omdat mijn schoenen mij 5 cm boosten. In 2017 heb ik mijn plan verder gezet op eigen kracht, maar intussen zijn we al in 2018 beland en ik ben tot nu toe 10 kg kwijt wat op zich al een succes is. Helaas heb ik al dikwijls 10 kg kwijt geraakt want ik ben gedurende die periode vaak terug op mijn begin gewicht terecht gekomen. De grootste boosdoener: emo-eten!

In 2018 wil ik er nu echt eens werk van maken om die resterende 20 kg kwijt te spelen. Ik ben nog steeds te koppig om een dieet te volgen of een diëtiste te raadplegen. Een diëtiste dient maar te beginnen met “Je mag niet,…” BAM!!! Kortsluiting in mijn hersenen die zich direct verdedigend opstellen. Het is al om zeep nog voor het begonnen is. Ik geloof ook niet in een dieet want nadien krijg je al het gewicht terug. Waar ik wel in geloof is een gedragsverandering met andere eetpatronen. In tegenstelling tot een dieet zijn die permanent. Ik ben zeker niet de enige die hierin geloof, kijk maar eens naar het aanbod van boeken: Pascale Naessens, Sandra Bekkari,… Sorry, maar Pascale Naessens is mijn meug niet, ik vind dat niet lekker. Wat ik wel lekker vind zijn de gerechten van de WeightWatchers, dus waarom zou ik veranderen van stijl?

Hoe ga ik dit nu aanpakken? Door mijzelf uit te hongeren? Absoluut niet want dat hou je toch niet vol. Door minder uit te eten? Ook absoluut niet want ik ben en blijf tenslotte een levensgenieter. Ik ben 10 kg kwijt geraakt tijdens een periode waar we wekelijk 1 tot 3 keer gingen uit eten. Meestal zit de NMBS er voor iets tussen bij het vaak uiteten. Bij serieuze treinvertraging hebben we geen zin meer om zelf te koken. Misschien kan ik de NMBS vriendelijk verzoeken om voortaan de treinen op tijd te laten rijden. Een stemmetje in mijn hoofd zegt: “Muhahaha, het ijs op Antarctica is nog eerder gesmolten dan treinen van de NMBS die op tijd rijden, muhahaha”.
In plaats van voor-, hoofdgerecht en dessert, nemen we meestal enkel nog een hoofdgerecht. Slaatjes op restaurant daar kun je mij ook niet van overtuigen. Ik verkies een goei stukje vlees op mijn bord, vis lust ik ook wel, maar ik neem dit niet vaak aangezien het niet altijd op de menukaart aangeduid staat of die gepaneerd is of niet. Ik haat gepaneerd voedsel.

Hoe dan wel? Volgens het boek “Invloed, de 6 geheimen van het overtuigen” van Robert B. Cialdini heb ik de eerste stap al genomen door mijn plan met jullie te delen. Niemand lijdt graag gezichtsverlies, dus onbewust ga je er alles aan doen om te slagen in je plan. Bedankt trouwe bloglezers!

Van het boek “Uitstelgedrag” van Piers Steel heb ik opgepikt dat je best je goals in kleinere doelen kunt opsplitsen. Voilà, per 5 kg gewicht verliezen. In principe zou je er nog een tijdsaanduiding bij moeten vermelden, dus 20 kg in 1 jaar tijd, dat is 5 kg per kwartaal.

Een volgende handige tip haalde ik uit het boek “De kracht van geld” van Claudia Hammond in het gedeelte over geld sparen. Ik heb dit een beetje aangepast zodat het past in mijn kader van gewicht te verliezen. Het probleem met emo-eten is dat je gemakkelijk toegang hebt tot eten: snoepautomaten, broodjeszaken, pitta- en kebabzaken en pizzeria’s, frituren, hotdogkramen,… Nu om een extra rem te zetten om mij te laten gaan wanneer ik al deze zaken passeer op weg naar huis, verplicht ik mezelf om cash te betalen. Ik haat betalen met cash want dat moet je tellen, duurt het te lang om wisselgeld terug weg te steken,…! Ik heb trouwens ook niet altijd cash bij omdat ik altijd met kaart betaal.

De belangrijkste tip komt echter uit het boek “Waarom eet je te veel?” van Deepak Chopra. Zorg dat je goed in je vel zit zodat je niet eet ter compensatie. Voilà het boek slaat de nagel op de kop van mijn probleem. Sinds 2016 ben ik in therapie bij een psycholoog om ook aan mijn psychische gezond te werken. De periodes waar ik mij psychisch sterk in mijn schoenen sta, zijn ook de periodes waar de weegschaal een gewichtsafname registreert. Bedankt Esther!

Volgende persoonlijkheidskenmerken zullen mij ook helpen om mijn plan te realiseren: wilskracht, doorzettingsvermogen ( = koppigheid), zelfvertrouwen, discipline en intrinsieke motivatie.

Ik hoor iemand van jullie zeggen: “Maar je bent het belangrijkste vergeten: bewegen”. Klopt, ik heb dit niet vermeld. Als reumapatiënt is het niet evident om extra te sporten. Zwemmen mag, maar dat doe ik echt niet graag. Ik ben overtuigd dat ik mijn plan kan afwerken zonder extra beweging. Ik kies er bewust voor om te voet naar het werk te gaan – ah nee, niet van Essen naar Mechelen hé, tot aan het station – om mijn dagelijkse beweging te hebben. Elke werkdag ga ik voor mijn goal van 10 000 stappen en meestal geraak ik daar met een kleine inspanning wel aan. Nu nog een oplossing vinden voor de dagen thuiswerk waar ik amper 3000 stappen verzamel.

Mijn goede voornemen voor 2018 zijn dus verder werken aan mijn gezondheid zowel fysisch als psychisch, maar beiden gaat heel traag.

Wie wil er nog gewicht verliezen door een gezondere levensstijl aan te nemen? Voel je vrij om me te vergezellen op mijn pad.

Blog #2018-003 “Tournée Minérale”

28424471_175479896420470_8658529569788609906_o

Zoals de meeste onder jullie wel weten ben ik een levensgenieter en daar hoort lekker eten bij. Geef toe, de gerechten smaken nu éénmaal beter met een glaasje wijn dan met water! Aangezien we wel vaak uit eten gaan, ben ik dus wel vrij getraind om wat alcohol achterover te slaan, 8 Duvels is dus geen enkel probleem.

Mijn papa heeft ons helaas veel te vroeg verlaten in september 2016. Enkele maanden later flirte ik toch met alcoholverslaving. Het is nooit een goed idee om te drinken tegen verdriet, problemen,… Ik heb voor mezelf beslist om geen druppel alcohol meer te drinken voor een zekere periode, toch zeker tot de drang om alcohol te nuttigen verdwenen was. In het begin was het toch heel moeilijk om de verleiding te weerstaan om op restaurant geen alcoholische aperitief en wijn te nuttigen. Water nuttigen op restaurant?!? Boem!!!, kortsluiting in mijn hersenen!!! Dat kan toch niet, het hoort gewoon zo, totdat er een stemmetje in mijn hoofd zei: “Wat denk je van cola zero?” Je wordt uiteraard niet geacht om te luisteren naar stemmetjes in je hoofd want meestal zijn die up to no good, maar deze keer maakte ik toch een uitzondering. Cola zero, dat kan nog net, dus mijn hersenen starten zichzelf opnieuw op – rebooting…. cola zero… rebooting…
Na een maand was de drang naar alcohol terug onder controle.

In 2017 werd de eerste editie van Tournée Minérale georganiseerd. Bij deelname engageer je jezelf om heel de maand februari geen alcohol te drinken. Aangezien ik toch al in een “min of meer geheel-onthoudende” periode was, heb ik mij ingeschreven om mee te doen. Maar jah, ieder jaar opnieuw verjaar ik en komt valentijn ook langs in februari. We zijn toen ook een mid-week naar Brugge geweest. Balans van Tournée Minérale 2017 was 10 van de 28 dagen alcohol genuttigd. Het is dus niet echt een succes te noemen, maar aan de andere kant waren het er wel weer 18 dagen zonder alcohol, klinkt al stukken beter hé.

Na februari volgt uiteraard maart, maar ik vertoefde toch terug in een klein dipje waar de lokroep van alcohol weer heel luid te horen was. Terug tijd om een geheel-onthoudende periode in te lasten om de drang tijdig een stop toe te roepen voordat het te laat is. Ik heb geen tijd (lees geen zin) heb om mij in te schrijven bij de AA. Groepsessies is helemaal niets voor mij, dat zou pas een reden zijn om te drinken…

Intussen ben ik wel overgestapt van cola zero naar mineraalwater. Nu lijkt het helemaal niet zo vreemd meer om water te bestellen wanneer we uit eten. Na deelname aan de eerste editie van Tournée Minérale heb ik toch wel enkele voordelen ontdekt. Ten eerste slaap ik veel beter en mijn partner ook een klein beetje beter aangezien ik opmerkelijk minder snurk. Ten tweede voel ik mij veel fitter in mijn vel en heb ik veel meer energie. Ten derde verdien ik extra euro’s. Mijn partner en ik hebben elk een maandelijks basisbudget dat we kunnen spenderen aan games, boeken,… We kunnen extra budget verdienen: 1 euro voor elke dag zonder alcohol en 10 euro voor elke week dat we niet zijn gaan eten. Laat het duidelijk zijn dat die 10 euro zelden verdiend wordt. Als laatste reden, maar niet de minst onbelangrijke, de volgende dag is er helemaal niets aan de hand.
Helaas verlies ik geen gewicht wanneer ik geen alcohol drink, maar aan de andere kant, als ik mij dan eens volledig laat gaan en de liters rijkelijk stromen, dan kom ik ook geen grammeke bij.
Om al deze praktische redenen drink ik nog amper alcohol, meestal alleen maar thuis met zijn tweetjes en dan meestal nog bij speciale gelegenheden zoals verjaardagen, oudejaar,…
Ook op familiefeestjes zijn ze al gewoon dat ik zero alcohol verkies en het is altijd praktisch om een bob bij te hebben.

Wanneer de tweede editie van Tournée Minérale aangekondigd werd, heb ik mij direct ingeschreven. Aangezien ik nog amper alcohol drink, moet 28 dagen zonder wel geen enkel probleem opleveren. Easy peacy! Niet dus, hé. Onze hersenen zijn iets bizar.
Toevallig zijn we op 31 januari 2018 gaan uiteten, uiteraard met aperitief en een flesje wijn. We vertelden Wendy dat het vandaag nog “mocht” en dat we er van moesten profiteren want vanaf morgen niet meer voor 28 dagen. Het voordeel van deze bistro is dat ze ook een wijnhandelaar zijn dus, we hebben zelfs nog een extra fles wijn meegenomen voor thuis. Wendy vertelde ons dat ze haar voorbereiding al gedaan had en enkele mocktails samengesteld had dat ze ging aanbieden tijdens de Tournée Minérale.

Een week later had mijn trein serieuze vertraging waardoor de moed om zelf te koken ons in de schoenen gezakt was. Een telefoontje naar Wendy en we hadden chance, ze had nog een tafeltje voor 2. Bij het brengen van de menukaarten keek ze twijfelend naar ons van “menen die dat nu echt dat ze meedoen of toch niet, moet ik hun die mocktail kaart nu overhandigen of niet”, dus ik dacht ik zal ze een handje helpen: “Wendy, we willen een Mocktail proeven”. “Ah, dan dus toch echt”. “Ja, echt, we doen onszelf 28 dagen den duvel aan”. Nu het bizarre is dat ik voorheen geen enkel probleem had met mineraalwater te bestellen, maar tijdens deze Tournée Minérale, heb ik telkens een Mocktail besteld en bij het eten frisdrank…

En toen kwam valentijn… ‘s morgens bij opstellen van het boodschappenlijstje vroeg mijn partner “Wil je Bubbels vanavond” en mijn eerste reactie was “Ah nee, het is Tournée Minérale”. Je raadt het al, 10 minuten later was ik van gedacht veranderd, ik had wel zin in die goede cocktail dat we met oudejaar gemaakt hadden. Wij op zoek tussen onze papierstapel naar het boekje van Delhaize en maar zoeken en zoeken. Ah boekje van Delhaize, damn, verkeerd boekje, is dat van januari en we hebben dat van december nodig. Nog wat dieper in onze papierstapel vonden we het boekje terug. Ah de lekkere cocktail met Bubbels, granaatappelsap en Crème de Cassis. De aperitieven hebben wel gesmaakt, helaas was de fles Bubbels veel te snel leeg. Mijn partner kreeg het lumineus idee om de bubbels te vervangen met Nalu Exotic. Een exotisch smaakje zal wel passen bij de rest van de ingrediënten en inderdaad het smaken matchen perfect. 1 blikje was net gepast om 2 cocktails van te maken en onze ijskast telde 5 blikjes toen we begonnen en we zijn geëindigd met 0 blikjes in de ijskast. Om 3 uur ‘s nachts, BAM!!! ogen wagenwijd open en klaarwakker. Ik kijk naast mij en mijn partner identiek hetzelfde. Jah, dat heb je natuurlijk met energiedranken. We zijn toch maar in bed blijven liggen en uiteindelijk toch terug in slaap gevallen.

Wat later gingen we uiteten in een ander restaurant, dus ik vroeg of ze mocktails hadden want ik vond ze niet op de kaart. De heer keek mij aan en vroeg mij heel verlegen “Wat is een mocktail”. “Euh,…” FREEZE, terug bevrozen, ik had deze vraag helemaal niet verwacht. Terwijl mijn hersenen in bevrozen toestand dachten “Huh, welke horeca-uitbater heeft nu nog nooit van een mocktail gehoord, nog nooit gehoord van Tournée Minérale,…” bleef ik die maar aanstaren zonder antwoord. Mijn partner greep op dat moment maar in door te antwoorden in mijn plaats: “Een mocktail is een cocktail zonder alcohol”. Hij had dan wel niet van mocktail gehoord, maar hij had er wel ene en hij was nog lekker ook.

De laatste week van de Tournée Minérale kreeg ik het toch echt moeilijk. Ik voelde echt een drang naar alcohol. Maanden heb ik zonder alcohol overleefd, maar alleen het feit dat het niet mocht, kreeg ik er zin in. Damn you bizarre hersenen! Waarom is alles die verboden is toch zo verleidelijk!?!
Balans van tweede editie Tournée Minérale: 1 dag alcohol en 27 euro extra verdiend. Volgend jaar voor 0 dagen?

En waar is dat feestje?