In het water

Titel: In het water
Auteur: Paula Hawkins
ISBN: 9789044971460
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Nel, een alleenstaande moeder, wordt dood aangetroffen in de lokale rivier. Eerder die zomer sprong een tienermeisje op dezelfde plek haar dood tegemoet. Ze zijn niet de eerste vrouwen die ten prooi vallen aan deze donkere wateren, en hun dood veroorzaakt een golf van onrust over de rivier en zijn geschiedenis.

De vijftienjarige dochter van Nel blijft alleen achter. Daarom moet Nels zus, Jules, terugkeren naar het stadje dat ze jaren geleden de rug heeft toegekeerd. Voorgoed, dacht ze toen.

In dezelfde hypnotiserende stijl als Het meisje in de trein, waarmee Paula Hawkins miljoenen lezers wereldwijd wist te raken, ontspint zich een verbluffend en gelaagd verhaal dat zich afspeelt in een kleine gemeenschap, waar pijnlijk duidelijk wordt dat herinneringen niet te vertrouwen zijn…

Kijk uit voor diepe wateren, je weet nooit wat zich onder de oppervlakte bevindt.

Persoonlijke mening:
Spannende thriller opgedeeld in hoofdstukken waar je telkens door de ogen van een ander personage kijkt. De zoektocht naar het waarom blijft spannend tot op het eind.

Rating:
★★★★

Het meisje in de trein

Titel: Het meisje in de trein
Auteur: Paula Hawkins
ISBN: 9789044971453
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

Persoonlijke mening:
Spannend boek en herkenbaar dat altijd dezelfde mensen op jouw dagelijkse treinrit tegenkomt. Het leest heel vlot en je gaat er als een sneltrein door.

Rating:
★★★★

Wok Japanse Beaf

Ingrediënten
* Filet pur
* Sojascheuten
* Sugar Snaps
* Look
* Sojasaus
* Gembersiroop
* Rijst

Blog #2018-015 “L’enfer, c’est les autres”

Jean-Paul Sartre schreef in zijn toneelstuk “Huis Clos” de bekende zin “L’enfer, c’est les autres”, maar klopt dit wel dat de anderen ons de hel aandoen of doen wij onszelf de duivel aan? De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Iedereen ervaart EEN werkelijkheid op basis van de perceptie van feiten en aangezien perceptie voor iedereen verschilt, bestaat DE werkelijkheid niet. Vaak loopt het hier al fout omdat er geen rekening gehouden wordt dat een ander feiten anders ziet, interpreteert, aanvoelt,… Volgens jouw perceptie doen anderen jou de hel aan.

In de huidige maatschappij staat individualisme voorop. Er wordt enkel nog rekening gehouden met het individu en niet met anderen. Het zal er alleen maar erger op worden, meer en meer narcisten zullen geboren of gecreëerd worden. Opnieuw doen anderen jou de hel aan door jouw behoeften te negeren.

De maatschappij die individualiteit hoog in het vaandel draagt, heeft toch geen respect voor mensen die anders zijn. De minderheidsgroepen, andere godsdiensten,… worden uitgesloten, gepest, niet aanvaard,… Opnieuw wordt jou de hel aangedaan als je tot zo’n groep behoort.

Hoe je slaagt in je individualistisch leven, wordt gemeten aan de hand van hoeveel status je verwerft, hoeveel geld je verdient,… Dit heeft als gevolg dat er nogal wat uitgevochten (letterlijk & figuurlijk) wordt op de werkvloer, soms zelfs zo hard dat medewerkers zichzelf van het leven beroven! Je wordt opnieuw de hel aangedaan door de anderen.

Een ander gevolg van het individualisme is dat iedereen het altijd maar druk heeft en vanalles MOET. Knoop het in jullie oren: ER MOET ABSOLUUT NIETS! (behalve sterven dan). Iedereen legt zichzelf verplichtingen op!!! Je doet jezelf de hel aan.

L’enfer, c’est les autres? Zowel anderen als jij zelf doet jou de hel aan!

Boeken die mijn ogen geopend hebben en ervoor gezorgd hebben dat ik niet snel meer een oordeel zal vellen over anderen, maar die te accepteren zoals ze zijn.

Boeken over de psychologie op de werkvloer

Wil je meer weten over hoe je er vanaf geraakt om jezelf zoveel verplichtingen op te leggen?

Blog #2018-014 “Lang Zullen We Lezen”

32915328_199016727400120_3781609109447507968_n

Een jaar geleden heb ik mezelf een e-reader cadeau gedaan. Een e-reader heeft achtergrondverlichting, weegt niet veel, de wind blaast niet tussen je bladzijdes, reflecteert niet in de zon, geen fysieke boekenkast meer nodig,… in één woord “Geweldig”! Er is maar één nadeel: al mijn boeken ruiken hetzelfde.

Nu ik begonnen ben met lezen was het tijd om terug naar een bibliotheek te gaan. De laatste keer dat ik nog naar een bibliotheek ben geweest was voor een verplichte boekbespreking voor school, wat toch zo’n goeie 20 jaar geleden is. Holy Moly Sh*t, cultuurshock!!! Weg muffe bibliotheek met papieren uitleenkaart waar je je teruggebrachte boeken dropt op de balie bij de lieve bibliothecaresse. Niets van dat meer, de bibliotheek van Kalmthout is supermodern, netjes verdeeld in 2, de ene kant bevat de fictie boeken, de andere kant de non-fictie boeken. Uitlenen gaat via de identiteitskaart en je teruggebrachte boeken dienen in het rekje gezet te worden en die worden automatisch daar gescand.

Ik ben uiteindelijk niet zo vaak meer terug gegaan naar de bibliotheek want ik lees liever e-books dan papieren versies. Ik lees vooral op de trein en boeken wegen te zwaar. Ik koop mijn boeken en ga enkel naar de bibliotheek voor boeken die niet meer te koop zijn. Mijn collectie had ik aangevuld op www.boek.be om een overzicht te hebben, maar helaas stopt deze website ermee in september. Alle gebruikers worden doorverwezen naar een nieuwe site www.langzullenwelezen.be

De nieuwe site is een project van de vrt om ons meer aan het lezen te brengen. Je hebt 2 virtuele boekenkasten: eentje voor je gelezen boeken en eentje voor je nog te lezen boeken. In het begin waren niet alle boeken terug te vinden, maar dat is intussen al opgelost. Ik heb de indruk dat de database vrij volledig is. De boeken die eerst niet beschikbaar zijn, zijn nu wel aanwezig in de database.

De website geeft je ook de mogelijkheid om ratings te geven, je mening te schrijven en andere lezers te volgen. Er is wel potentieel, maar wordt nog niet volledig benut.
* Lezers volgen: momenteel merk ik geen verschil. Het zou fijn zijn om een melding te krijgen wanneer ze een nieuwe boek toevoegen, een rating geven, review schrijven,…
* Sorteermogelijkheden van de boekenkast. Ik weet niet hoe ze gesorteerd worden, maar het zou fijn zijn om die alfabetisch te kunnen schikken op ofwel titel ofwel auteur. Misschien andere sorteermogelijkheden zoals op genre.
* Het zou een meerwaarde zijn om boeken als favoriet te kunnen aanduiden, die dan liefst ook vooraan in de boekenkast worden weergegeven.
* Meer info op profiel zoals je favoriete genre. Je kon je interesses ingeven in je instellingen, maar die verschijnen nergens. Ook zie je op je eigen pagina geen overzicht bovenaan (De boekenkast van Lindsay Cornette, 103 boeken gelezen , 32 nog te lezen boeken , 78 recensies geschreven), dat je wel bij de andere lezers ziet.

Mijn top 5 van gelezen boeken
1. De kracht van geld – Claudia Hammond
2. We aaien ze, we haten ze, we eten ze – Hal Herzog
3. De onzichtbare gorilla – Christopher Chabris, Daniel Simons
4. Identiteit – Paul Verhaeghe
5. Oerdriften op de werkvloer – Bram Buunk

Geïnteresseerd in wat ik nog allemaal lees? De boekenkast van Lindsay Cornette

Blog #2018-013 “Eurovision Song Contest”

32266493_196904730944653_8579881967640641536_o

Van zover ik mij kan herinneren ben ik grote fan van het Eurovision Song Contest. Als kind lukte het mij wel nooit om het einde te zien, ik viel altijd in slaap en vergat dat je eigenlijk ook via de radio kunt volgen. Zo had ik de laatste songs nog kunnen horen op de radio terwijl ik comfortabel in bed lig. Ik ben zelfs zo’n grote fan dat ik het in mijn agenda zet om zeker niets in te plannen op de dagen van het Eurovision Song Contest.

Ik hou vooral van de sfeer, de humor, de glamour, de specialiteiten want van de songs moet je het niet altijd hebben. San Marino spant de kroon om altijd rommel in te zenden. Misschien willen ze alleen maar deelnemen en zeker niet winnen want winnen brengt een grote kost mee voor het organiseren volgend jaar. Hun nummer dit jaar stelt weer niet veel soeps voor qua zang, hun robots daarentegen vind ik wel supercool, maar daar win je natuurlijk geen zangwedstrijd mee.

Ooit wil ik toch eens in het echt gaan zien, dus ieder jaar opnieuw hoop ik dat België wint. Ik wil dus in de finale enkel maar horen “Twelve points for Belgium”!!! “Douze point pour la Belgique” is uiteraard ook goed. Helaas zal deze vlieger dit jaar niet opgaan want we zijn al uit de halve finale gekegeld. Ik had nu niet direct een “wow”-gevoel van het nummer, maar eerder het gevoel dat het de volgende James Bond theme song zou kunnen zijn. Volgens mij was de choreografie ook net te eenvoudig waardoor deze overdonderd werd door alle spectaculaire vuurspektakels van andere nummers.

Ik woon tegen de Nederlandse grens, misschien moet ik mijn geld maar inzetten op onze noorderburen want die gaan wel door naar de finale. De Nederlanders hebben een goede song ingestuurd, het is één van mijn persoonlijke favorieten, dus ik zie die wel hoog eindigen.

Ik kan ook hopen op Australië want als ze winnen dan mogen ze zelf kiezen in welk Europees land ze het gaan organiseren. Je weet maar nooit dat ze voor België kiezen. Hun nummer vond ik wel niet zo speciaal.

Ik had ook de indruk dat de kwaliteit van de eerste halve finale stukken hoger lag dan deze van de tweede halve finale, dus dat is pech hebben voor Sennek. Ook Zwitserland werd uitgeschakeld in de eerste halve finale terwijl ik dit wel een pittig nummer vond, terwijl dan de mindere songs zoals dat van Ierland wel doorgaat naar de finale. Verder vind ik het nummer van Tsjechië heel hip en zijn choreo met zijn rugzakje vind ik wel iets hebben. In de eerste halve finale deed ook Wit-Rusland mee. Het nummer vond ik maar niets, maar de goocheltruc met de het schieten van een roos vanuit een boog door zijn hand blijft toch een mysterie voor mij. Ik haat goochelen want dat is puur bedrog. Mijn absolute favoriet van de eerste halve finale is Israël. Het is een geweldig catchy nummer met pit dat blijft hangen, ze kan kakelen als een kip. Haar outfit is kei flashy, zelfs haar schoenen. Haar danseressen zijn cool en de achtergrond met de kattekes zijn geweldig. De zangeres zelf zingt niet altijd juist, maar dat vergeef ik haar want haar mimiek en act is gewoon geweldig. Zij krijgt mijn stem tijdens de finale. Cyprus scoort blijkbaar ook hoog, ik vind het geen wow nummer. Haar outfit daarentegen, die vind ik wel leuk. Zelfs haar schoenen zijn in dezelfde glitter.

De tweede halve finale vond ik de kwaliteit wat minder. Noorwegen stuurt terug Alexander Rybak die in 2009 won. Die mens is ook nog geen haar veranderd, maar vond zijn song niet zo geweldig. Het liedje van Servië is wel mijn stijl, ik hoor dat wel graag van de Slavisch stijl. Moldova heeft een goed liedje en een zeer coole act met de deuren. Ukraine daarentegen, die vond ik maar niets en ik word misselijk van mensen met 2 verschillende ogen. Hij heeft in zijn ene oog een helder blauwe lens in. Ik denk dat Griet mijn commentaar op de ogen al beu is want de presentatrice Daniela Ruah heeft ook 2 verschillende ogen, weliswaar minder opvallend. Haar linkeroog heeft een zwarte pupil met een donkerbruine iris, terwijl haar rechteroog precies alleen maar een grote zwarte pupil heeft zonder iris. Ik werd er ook telkens mottig van. De presentatrice gaat automatisch door naar de finale en helaas Ukraine ook. Ik zal maar geen commentaar meer leveren tijdens de finale hierop.

Mijn top 3 voor de finale:
12 punten – Israël
10 punten – Moldova
8 punten – Nederland
Wat is jullie top 3?

Het is altijd plezant met de commentaren van Peter van de Veire, waar blijft hem ze toch halen. Iedere keer dat ze aftellen om de lijnen van het stemmen te sluiten dan wil ik aanvullen met “Happy New Year”, maar nee hoor, er wordt afgesloten met “Europe, stop voting now!”. Dit jaar vind ik hun “Esclopedia” ook keigoed gevonden, een samentrekking van ESC (Eurovision Song Contest) en encyclopedia. Er is natuurlijk al een hele geschiedenis aan Song Contest materiaal, kun je inderdaad wel al eens encyclopedie mee vullen. Sinds een paar jaar is ook het votingsysteem veranderd. Eerst verschijnen de punten van de vakjury en dan worden de punten van het publiek erbij geteld maar beginnende met de minste punten. Zo blijft het spannend tot op het einde.

Ik ben alvast klaar voor de finale morgen. Drank en chips, kritische bril op om zelf commentaar te leveren, goed gezelschap, notitieboekje voor punten te geven,… Naar jaarlijkse gewoonte na de finale de CD op mijn iPod zetten.

All Aboard!

Blog #2018-012 “Met de trein is het altijd een beetje reizen”

32202808_195917407710052_7365003163197243392_o

Mijn excuses aan mijn trouwe bloglezers die mijn wekelijkse blog op vrijdag hebben moeten missen. Ik lag helaas ziek in bed. Ik heb het sinds vorige week woensdag ijskoud en dien met wollen sokken te slapen om het toch maar iets warm te krijgen. Ja, zelfs met dit overdreven warm weer, heb ik mijn wollen sokken nodig en mijn fleece deken. Voor degene die mij niet persoonlijk kennen, ik heb het nooit koud, tenzij ik ziek ben.

Intussen ben ik terug aan de beterhand en terug aan het werk. Deze morgen ben ik zoals gewoonlijk vertrokken om 5:55. Hoe zalig om helemaal alleen in alle stilte mij te begeven naar het station waar mijn enige gezelschap het gefluit van vogels is. Intussen is het ook al goed klaar op dat uur. Nee nee, ik word geen zomermens, ik hunker toch naar de duisternis van de winter. Nog 6 maanden te gaan.

Tijdens de loonperiode (eerste anderhalve week van de maand), spring ik binnen bij de plaatselijke broodjeszaak “Het Portret” om een Red Bull te kopen want meestal vergeet ik die bij Delhaize te kopen ofwel zijn ze al uitverkocht, ofwel heb ik ze al op gedronken tijdens het weekend. Red Bull geeft je vleugels en deze kan ik wel gebruiken tijdens de zeer vermoeiende ingave van alle maandstaten zodat onze medewerkers tijdig en correct hun loon krijgen.

Mijn trein richting Charleroi Zuid staat reeds klaar in het station te Essen rond 6 uur en vertrekt pas om 6:19. Ik heb dus ’s morgens heel veel tijd om te lezen. Deze ochtend houdt de trein echter onverwachts halt voor hij het station van Kapellen binnen rijdt. Ik denk al “O oh, dat komt weer niet goed”. Yup, enkele ogenblikken later het “belletje” met de aankondiging dat de bovenleiding stuk is en dat we onze reis niet verder kunnen zetten. Enkele ogenblikken later worden we vriendelijk verzocht om ons te begeven naar het eerste klas rijtuig zodat ze een overzicht hebben hoeveel reizigers er in de dubbeldekker bevinden. Wow, eerste klas heeft wel veel meer ruimte. Het lijkt precies of ik op slag 10 kg lichter weeg en 1 meter kleiner ben. Na veel over en weer gebel met “Brussel” kan de treinbegeleider ons het goede nieuws vertellen dat de trein toestemming heeft om over een enkel spoor zijn reis verder te zetten tot op zijn minst Antwerpen Centraal, verder is nog niets verzekerd. Eerst dient er wel voorrang verleend te worden aan de trein richting Essen. Na ongeveer 40 minuten komt de trein terug in beweging. In Antwerpen krijgen we de boodschap dat de trein zelfs tot zijn bestemming Charleroi zuid zal rijden.
Bedankt treinbegeleiders voor jullie gedane moeite, ons op de hoogte te houden van de vorderingen en het altijd even vriendelijk en behulpzaam blijven!

Aangezien ik reeds meer dan 15 jaar dagelijks pendel per trein weet ik intussen wel dat de trein niet altijd even tijdig rijdt. Ik ben dus ook altijd voorbereid want ik heb altijd mijn iPod en e-reader bij. Ik moet er natuurlijk wel aan denken om deze zaken tijdig de batterij te herladen want anders heb ik er niet veel aan.

Vroeger zou ik super gefrustreerd worden, maar mijn geweldige psycholoog heeft mij al bijgebracht dat het vrij nutteloos is om je te frustreren over iets dat je toch niet kunt veranderen. Je hebt zelf altijd een keuze hoe je reageert. Go with the flow!

Vandaag had ik dus een uur extra leestijd, mocht ik in eerste klas reizen, had ik airco op deze warme dag en ik ben uiteindelijk op mijn bestemming geraakt. Ja ja, de trein is altijd een beetje reizen en met de auto zou je er al zijn.

Blog #2018-011 “Mei plasticvrij”

In de recentste Psychologies (nr 81 – maart april 2018) staat er een artikel over een initiatief van 3 dames om de aandacht te vestigen op ons plastic gebruik en de hele schadelijke gevolgen voor het milieu. Ik was meteen overtuigd om deel te nemen gedurende de maand mei want alle recentelijke berichten over plastic die overal rondzwerft vind ik verschrikkelijk, zeker als de dieren er veel last van hebben en zelfs van sterven. Plastic helemaal uitbannen zal misschien wel niet lukken, maar een verminderd gebruik of herbruikbaar gebruik, daar kunnen we wel voor gaan.

Kunnen we als individu het verschil maken? Als niemand iets onderneemt, dan zal er niets veranderen en dat heeft gevolgen op de volgende generaties. Als genoeg individuen dit beseffen en er wel iets aan doen, al is het maar een kleine wijziging in jouw gedrag, dan kan dit wel van invloed hebben. Als de groep consumenten groot genoeg wordt die bepaalde plastic producten vermijdt, dan zal de producent of winkelketens wel verplicht zijn om te volgen.

Wil ik volledig plastic vrij leven? Neen, helemaal niet. Ik vind plastic flessen nu éénmaal veel praktischer dan glazen flessen en ze wegen ook een pak minder. Ik ben er trouwens van overtuigd dat glas niet noodzakelijk milieuvriendelijker is dan plastic. Al de producten die gebruikt worden om het glas te reinigen voor hergebruik zijn nu ook niet bepaald milieuvriendelijk.

Bij deelname aan de uitdaging mei plasticvrij kun je een aantal doelstellingen kiezen waaraan je wil werken gedurende de maand mei. Ik heb gekozen voor volgende opdrachten:

* Winkel met een herbruikbare tas of ga voor een kartonnen doos
Ik heb altijd mijn herbruikbare, weliswaar plastic, tas bij. Ik gebruik deze altijd in het grootwarenhuis, maar vergeet eigenlijk dat ik deze ook kan gebruiken als ik naar andere winkels ga. Voortaan ga ik erop letten om deze ook te gebruiken in andere winkels in plaats van opnieuw een plastieken zak te gebruiken. Bij de apotheek let ik er al op om niet een plastic zakje te aanvaarden. Ik stop mijn medicijnen los in mijn handtas.

* Drink kraantjeswater en neem steeds je herbruikbare drinkfles mee
Op het werk heb ik een plastieken fles water staan die ik telkens hervul aan de bidon water die voorzien wordt door onze werkgever. Thuis durf ik mijn fles ook wel eens te hervullen met kraantjeswater want ik vind dat lekker. Wist je trouwens dat er een lager btw-tarief geldt op kraantjeswater dan mineraalwater? Dubbel mooi meegenomen.
Gisterenavond kroop ik in bed en toen ik mijn anti-allergiepilletje wou in nemen, zag ik dat mijn water op was. Ik haalde mij een nieuwe Spa mineraalwater fles en mijn partner zei: “Awel, je ging die toch telkens hervullen?” “Ah, ja die ga ik hervullen, maar mei is nog niet begonnen hé”. Tot zover mijn bewustwording, er is nog werk aan de winkel. Ik moet toegeven dat het bewust worden meestal pas komt wanneer je bezig bent met zo’n project. Ik ben ook gestart met Tournée Minérale met de instelling “We zien wel waar we uitkomen”, maar uiteindelijk had het toch veel meer invloed dan dat ik voorzien had.

* Neem altijd een herbruikbare koffiebeker mee
Op het werk heb ik altijd mijn eigen mok bij. Ik zie mij nu nog niet direct ergens anders mijn eigen beker altijd meesleuren, maar tijdens de maand mei wil ik dit toch wel doen.
WP_20170126_07_59_44_Pro

* Weiger plastic rietjes. Drink uit het glas of breng je herbruikbare rietje mee
Ik heb getwijfeld om deze aan te duiden, maar rietjes hoeven voor mij ook niet. Het is natuurlijk wel handig bij een cocktail dat je rietjes hebt. Wat ik wel kan doen is zelf geen plastic rietjes meer kopen. Ik vraag me toch af of je plastic rietjes gemakkelijk kunt weigeren in de horeca? Als je een cocktail bestelt, dan zitten ze erin. Misschien toch een opmerking erover maken? Misschien, hangt van mijn assertiviteit op dat moment af.

* Weiger plastic bestek. Ga altijd op stap met je eigen metalen of houten bestek of eet ter plaatse
Haha, ik eet nooit met plastic bestek. Ik vind plastic bestek helemaal niet praktisch. Als we al ooit pic-nic voorzien dat heb ik altijd mijn eigen metalen bestek bij.

* Vervang plastic folie door een herbruikbare lunchdoos, bewaardozen en -bokalen of wraps van bijenwas
Hiervan ben ik zeker ook overtuigd. Ik heb altijd mijn herbruikbare, ja plastic, lunchbox bij en er staat zelfs een leuke slogan op.
14570811_1344196368938527_7929089957430402594_o

Waar wacht je nog op? Registreer je vandaag nog op Mei Plasticvrij!

Blog #2018-010 “Dexter”

InstagramCapture_a9b3da96-fc65-4cee-981b-587f0b2523ff

Na het zien van de reeks “Dexter” op Netflix, besloten we dat indien onze volgende kat een rosse kater wordt, we die Dexter zouden noemen. We hadden chance want er was nog een ros kitten beschikbaar bij een gastgezin van het dierenasiel Canina. En zo geschiedde het, ons kitten kreeg de naam Dexter. Hij is onze jongste kater en verblijft al anderhalf jaar bij ons. We hebben al een aantal katten gehad die deel uitmaakten van ons gezin en stuk voor stuk zijn ze uniek op elk hun eigen manier. Het viel ons al snel op dat Dexter een aantal gedragingen heeft die echt atypisch zijn voor een kat.

Dexter was onmiddellijk dikke vriendjes met onze oudere kater Milo die er goed zorg voor draagt. Als Dexter moe wordt, dan wringt hij zich tegen Milo zodat deze Dexter zijn kopje begint te wassen, meneer laat zich graag bedienen. Zoals alle katten wil Dexter ook proper zijn vooraleer hij gaat slapen. Wat hij echter niet onmiddellijk door had, is dat Milo ook wel eens graag gewassen wordt. Nu heeft Dexter de wet van de wederkerigheid volledig onder de knie. Als het nu past of niet, Milo zal gewassen worden. De twee zijn zo’n dikke vriendjes en liggen vaak samen in dezelfde houden dat we ze soms ook wel Yin & Yang noemen.

Dexter is een hele lieve, vrolijke kater met een hoog energieniveau. Er dient dan ook vaak met hem gespeeld te worden. Het liefst speelt Dexter “balletje gooien”, nu komt het atypische karakter naar boven. Dexter brengt net als honden het balletje terug zodat je het opnieuw kunt gooien. Dit spelletje houdt hij veel langer vol dan wij. Het lijkt wel of hij nooit moe wordt. Dexter voetbalt soms ook met het balletje waardoor het onder de zetel terechtkomt en dan moet hij wachten totdat ik de zetel wegschuif bij het stofzuigen vooraleer hij zijn balletje terugkrijgt. Dexter is echter inventief en heeft er iets op gevonden. Hij haalt een kasticket van Delhaize uit de papiermand en komt die brengen waar je dan een prop mee moet maken zodat we terug balletje gooien kunnen spelen. Deze prop komt hij dan ook altijd netjes terugbrengen. Als het papier te nat wordt, dan haalt hij gewoon een nieuw kasticket uit de papierbak.

Dexter heeft ook een vlinder die aan een touwtje hangt als speeltje. Hij is verdorie supersnel om telkens die vlinder te vangen in volle vlucht. Iedere avond voor het slapengaan dient er met de vlinder gespeeld te worden. Na het spelen leggen we de vlinder weg op het hoofdeinde van het bed. De volgende ochtend komt Dexter zijn vlinder altijd netjes afgeven aan één van ons en wij moeten dan heel de dag de vlinder bewaken want die duivelse Milo durft wel eens zijn vlinder pikken.

Van al dat spelen word je natuurlijk moe en Dexter heeft verschillende slaapplaatsjes om uit te rusten. Als het nu past of niet, wil hij ook wel eens op jouw schoot komen slapen en dan wringt hij zich erop. Je moet dan maar alles laten vallen zodat meneer zijn schoonheidsslaapje kan doen. Soms gebeurt het dat hij gaat slapen op de opgeplooide fleece dekentjes op de stoel waar hij dan eerst een mooi nestje van maakt. Of hij maakt het nestje in het fleecedeken dat op de zetel ligt. Als je dan ‘s avonds van het werk thuis komt en in de zetel kijkt, dan zie je alleen nog een nestje.

Het is duidelijk dat onze jonge heer het graag warm heeft. Dexter doet namelijk altijd alle openstaande deuren dicht zodat het lekker warm blijft in de living. Ik heb nog nooit een kat systematisch alle deuren weten sluiten. Onze badkamer is normaal gezien dicht, maar na het nemen van een bad, laten we de deur openstaan zodat de condens kan verdwijnen aangezien onze badkamer geen venster heeft. Dexter hoort van ver dat je de deur opent en komt dan boos pruttelend terug de deur dicht doen. Hoe vaker je de deur terug open doet, hoe meer hij pruttelt want dan moet hij altijd van zijn zetel komen om die verdoemde deur terug dicht te doen. Soms heb je zelfs pech dat je nog in bad zit wanneer meneer de deur al dicht wil. Nog nooit zo’n milieubewuste kat geweten, onze energierekening zal zeker dalen in de toekomst.

Behalve honden-DNA, bezit Dexter ook nog een vleugje apen-DNA. Hij hangt, slingert, springt,… aan zijn krabpaal. Bij ieder bezoek aan het apenverblijf in de zoo zijn we verbijsterd over de gelijkenissen. Dexter heeft een lange staart die het hem gemakkelijker maken om zijn evenwicht te houden, het enige dat hij nog niet doet zoals een aap is met zijn staart rond de krabpaal slingeren. Als kitten zat hij ook bovenaan op de krabpaal en we dachten altijd als hij groot is, zal hij dat niet meer kunnen, maar jawel hoor, hij zit nog altijd bovenaan op de krabpaal, maar puilt er langs alle kanten over.

Dexter heeft ook ongewone eetgewoontes, zo is hij zot van groenten, maar lust hij absoluut geen melk. Welke kat lust nu geen melk en is vegetarisch? Als je Dexter de keuze geeft tussen witloof en ham, dan verkiest hij het witloof en durf het niet terug af te nemen. Als kitten kwam hij altijd op mijn schouder zitten als een papegaai om te zien wat er aan eten te verdienen viel. Ik heb hem dat nooit afgeleerd want vond het wel fijn om zo stukjes eten te geven terwijl hij op mijn schouder zit. Natuurlijk is Dexter niet klein gebleven en blijft hij op mijn schouder zitten, wel zitten is veel gezegd, eerder liggen in mijn nek met zijn staart rond mijn hals gekruld. Soms zit hij nog wel eens, maar dan moet hij veel moeite doen om zijn evenwicht te bewaren.

Dexter is ongelooflijk jaloers. Als je Milo te veel aait, dan komt hij er pruttelend aan. Hij wil niet noodzakelijk zelf aaitjes op dat moment, maar wel dat je stopt met Milo te aaien. Dexter krijgt nochtans genoeg aandacht. Milo heeft van tijd tot tijd ook aandacht nodig. Hoogsensitiviteit zou ook bij dieren voorkomen, wij zijn er alvast van overtuigd dat Dexter hoogsensitief is, hij voelt perfect de sfeer en onze emotionele toestand aan. Bij een verdrietige bui, is hij er als de kippen bij om je te komen troosten.

Dexter is ook ongelooflijk nieuwsgierig en is dan ook vaak op ontdekkingstocht. Als hij echter geluid hoort dat hij niet kent, dan krimpt hij ineen van angst. Zo hebben we tijdens de oudejaarsnacht tot 3 uur bij Dexter gebleven die zo’n angst had van het vuurwerk dat hij zich weg stopte. Waar hij ook schrik van heeft, is van een trip naar de dierenarts. Hij heeft dan zo’n grote angst dat heel zijn verhuiskooitje beeft, nochtans is Sarah een hele lieve zorgzame dierenarts.

We hebben meestal 3 katten, maar eind vorig jaar hebben we onverwacht afscheid moeten nemen van onze dove witte kat Sella. Haar zwakke hartje heeft het begeven. We zijn momenteel op zoek naar een kitten van het ras karthuizer of siamees. We willen echter niet de broodfok stimuleren want dat is al erg genoeg voor die dieren, dus zijn we op zoek naar goede betrouwbare fokkers die wel om hun dieren geven. Tegen het eind van het jaar zouden we toch graag terug 3 katten hebben, indien we geen raskat vinden, dan zullen we terug opteren voor een kitten van het asiel.

Het fijne aan huisdieren is dat ze je onvoorwaardelijk lief hebben, alhoewel, die van ons zijn onvoorwaardelijk zolang ze maar hun eten op tijd krijgen. Dexter vindt het helemaal niet erg om een vrouwenhand aan te raken. Hij vindt het zelfs heel fijn dat deze vrouwenhand zijn zachte blinkende vacht aait. Hij kan er maar niet genoeg van krijgen. Er is maar één nadeel, zijn baasje heeft helaas een kattenallergie. HATSCHI!

Blog #2018-009 “Lentekriebels”

WP_20180402_19_32_08_Pro

Vorig weekend werden we getrakteerd op mooie lentedagen. Zoals de meeste weten, is mijn humeur omgekeerd evenredig met de temperatuur en toch ervaar ik ieder jaar opnieuw lentekriebels. Een vitamine D shot gaf iedereen zijn humeur een sterke boost. Het had zelfs een effect op mij, ik werd er vrolijk van dat iedereen terug welgezind rondliep, terug vriendelijk was,… In de natuur zie je dat dieren ook lentekriebels hebben, ze bezitten een enorme berg energie. Het is mooi om te zien hoe levendig ze zijn. Lentekriebels volop troef dus! Het ziet er trouwens vandaag ook heel goed uit en ze voorspellen nog fijn weer, genieten dus!

Bij mij werden die kriebels nog extra geboost nadat ik de cd “Nostalgie – The Summer Feeling” gedownload (legaal uiteraard) heb. Wie wordt er nu niet happy van de klassiekers Lambada, Balada, Bailando, Vamos a La Playa, La Bamba, Hot Stuff, Coco Jamboo, The Ketchup Song, Papa Chico, Dolce Vita; Samba de Janeiro, Yeke Yeke,… Ik heb een rijkelijke fantasie en er is niet veel nodig om die te triggeren. De zomerhits zijn al voldoende om mij te laten wegdromen van wit strand, blauwe zee, cocktails, palmbomen ,… Meer heb ik ook niet nodig dan de fantasie, no way in hell dat je me ooit meekrijgt naar zo’n idyllisch oord, veel te hot voor mij. Alaska daarentegen, daar zeg ik wel direct ja tegen.

Ons terrasje is uitgebreid zodat we wat meer plaats hebben. Vorige weekend al ons terrasje uitgetest en we hadden al onmiddellijk een bezoeker. De kat van de buren heeft ons de hele tijd vergezeld. Het terras is ook goedgekeurd door de kat.

Er is nog plaats voorzien langs ons terras voor planten om toch nog een beetje groen over te houden. Aangezien we geen groene vingers hebben, stelde onze hovenier hortensia’s voor. Morgen komt hij ze planten en ook een aantal bomen vervangen om onze haag weer volledig dicht te hebben. Ons grasmachine is nog op zoek naar een nieuwe eigenaar.

De tuinstoelen hebben we van de bomma en bompa gekregen die alles aan het uitdelen zijn, nu ze verhuizen naar het rustoord. Bedankt bomma & bompa voor de ligzetels.

We zijn bijna helemaal voorbereid op de zomer, enkel nog een elektrische BBQ en lounge zetels ontbreken. Laat die zomer nu maar komen, we zijn er klaar voor! Wel niet te warm hé, 18°C is meer dan voldoende. Zet die Sangria al maar koud!

De eerste warme zwoele zomerdag hoor je mij roepen: “IK WIL TERUG WINTER!”