Blog #2018-017 “De supermarkt”

95ddb9bdbcbd099ae252c3791f72a045De supermarkt, niet mijn favoriete bezigheid, maar wel een noodzakelijk kwaad. Ik geef de voorkeur aan winkelen in een supermarkt dan aan de plaatselijke handelaars aangezien de supermarkt alles bijeen heeft op 1 locatie, terwijl bij plaatselijke handelaren, ik meerdere locaties dien te doen.

Ik voel mij het comfortabelst bij supermarkten van Franse origine zoals Delhaize en Carrefour. Ik heb geen idee hoe dat komt, misschien door hun opstelling? Dus als ik mag kiezen welke supermarkt, de kans is groot dat ik Delhaize of Carrefour kies (en in Frankrijk uiteraard Auchan).

Ooit al eens afgevraagd waarom groenten en fruit altijd eerst opgesteld staan in iedere supermarkt? Een fijn staaltje psychologie wordt hier toegepast, als je eerst iets “gezonds” in je kar legt, zoals groenten of fruit, dan ben je later meer geneigd om iets “ongezonder” in je kar te leggen zonder jou daarover schuldig te voelen aangezien er al gezond spul in de kar ligt.

Zo worden er nog een heleboel manipulaties uitgevoerd om je meer of duurdere zaken te laten kopen. Er wordt gelet op de verlichting, lekkere geuren worden verspreid, strategisch plaatsen van producten. Ik haat het dat ik met mijn kleine gestalte van 1,62 meter net niet aan de Red Bull kan aangezien deze veel te hoog geplaatst worden in mijn Delhaize. Soms heb ik geluk en passeert er groter persoon aan wie ik dan vraag of ze zo vriendelijk willen zijn om voor mij Red Bull te nemen. Het kost mij wel telkens moeite om een vreemde aan te spreken om mij te helpen. Als mijn energieniveau net te laag is, en dus de Red Bull – die je vleugels geeft – meer dan welkom is, durf ik geen vreemde aan te spreken.

Ik ga ook telkens terug naar dezelfde supermarkt omdat ik dan weet waar alle producten opgesteld staan. Ik haat het als ze producten veranderen van plaats want dan moet ik opnieuw een grondplan in mijn hoofd samenstellen. Ik ben niet iemand die alle rijen aandoet want dan word ik toch maar geneigd om met veel meer buiten te komen dan er oorspronkelijk op mijn winkel lijstje stond. Ik wil zo snel mogelijk altijd terug buiten zijn, dus ik ga onmiddellijk af op de producten die ik nodig heb en reken af bij de kassa. Bij het verplaatsen van producten valt dit plan dus in het water en moet ik wel alle rijen afgaan op zoek naar het verplaatste product. FRUSTREREND!

Na het vinden van alle benodigde producten komt nog een groter frustrerend moment: aanschuiven aan de kassa. Zoals alle anderen denk ik altijd dat ik precies de verkeerde kassa gekozen heb die het traagst vooruit gaat. Als ik dan eindelijk aan de beurt bent, dan heb ik nog pech en heeft degene voor mij absoluut geen gevoel van ruimtelijk ordenen en legt alles in het midden op een rij over de volledige lengte op de band zonder gebruik te maken van de volledige breedte van de band. Damn, de band ligt vol en geen plaats meer om mijn spullen erbij te leggen. Had de persoon voor mij de volledige breedte gebruikt, dan had ze zeker de helft van de lengte uitgespaard. Beetje per beetje, kan ik mijn spullen erop leggen volgens het tempo dat de band vooruit gaat. Eindelijk tijd om af te rekenen, maar de persoon net achter mij is zo ongeduldig geworden dat ik bijna buiten gedrumd word. Ik haat het absoluut als ze direct mijn persoonlijke ruimte binnendringen terwijl ik nog moet betalen. Wat is het? Wil je ineens mijn pincode weten? Op die extra 5 minuten zal het nu toch niet aankomen zeker… SUPER FRUSTREREND!!!

Stop! Zo kan het niet verder. Tijd om met een andere mindset het winkelen in de supermarkt aan te pakken.

Nu heb ik toch wel een hele goeie psycholoog die mij al heeft aangeleerd dat je altijd een keuze hebt hoe je zelf reageert op situaties. Aha, de kunst om frustrerende situaties als niet-frustrerend te ervaren. Sinds ik dit onder de knie heb, ga ik met een andere mindset naar de winkel. In plaats van te rushen om zo snel mogelijk buiten te zijn, neem ik nu mijn tijd ongeacht de snelheid van de kassa. Ik heb mijn hersenen geprogrammeerd dat ik die tijd spendeer aan winkelen. Ik word dus niet meer gefrustreerd als ik per toeval de traagste kassa neem.

Als je me zou tegenkomen in de supermarkt dan is de kans vrij groot dat ik mijn headset en/of zonnebril op heb. Ik draai liever mijn eigen rustgevende muziek om mij te verplaatsen door de stresserende mensenmenigte in alle rayons (oh, dat woord van Franse origine heb ik in jaren niet meer gebruikt, sinds ik verhuisd ben weg van de Franse grens), rijen/gangen dus. De zonnebril helpt om de winkel duister te maken wat voor mij rustgevender is dan die felle TL-lampen. Ik trek het mij dus niet aan wat anderen zouden kunnen denken, ik word er zelf rustiger door.

Welke kassa kies ik voortaan? Nee, niet noodzakelijk de kortste, maar wel degenen met de sympathiekste kassierster. In Delhaize Kalmthout is dit Anneke. Het maakt mij niet uit hoe snel of traag de kassa gaat, Anneke bezorgt mij altijd een goed gevoel met haar vriendelijkheid, mooie glimlach,… Zelfs al heb ik een humeurige dag, een sympathieke kassierster is ontwapenend en je wordt er op slag welgezind door. Misschien zou iedereen erbij gebaat zijn om dit te snappen?

Met mijn hernieuwde mindset is winkelen een stuk aangenamer, het is echter nog altijd geen rozegeur en maneschijn, want ik vind het nog steeds vervelend dat producten verplaatst worden, medemensen geen aandacht hebben voor anderen door egoïstisch hun producten op de band plaatsen en andermans persoonlijke ruimte binnen te dringen, maar een sympathieke vriendelijke kassierster maakt dit veel draaglijker.

2 Comments on “Blog #2018-017 “De supermarkt”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: