Blog #2019-006 “It’s my birthday”

foto van Jungian Institute Postgraduate Program in Depth Psychology.Vandaag de laatste halte van tram 3. Ik ben geboren in een schrikkeljaar en was voorzien voor 29 februari. Ik vond dat toch maar geen goed idee, laten we maar voor het ongeluksgetal 13 gaan. Of ik nu voor het ongeluk ben geboren of niet laat ik in het midden.

Ik heb totaal geen probleem met ouder worden, we worden nu éénmaal allemaal ouder. Jaja, hoor ik sommige denken, wacht maar tot je de 40 of de 50 gepasseerd bent. Euh, nee, dan zal ik nog geen probleem hebben met ouder worden. Dat heeft alles te maken met mijn levenshouding van carpe diem! Het verleden ligt vast, dus waarom zou je er nog van wakker liggen, de toekomst blijft variabel, dus enkel het heden telt. Leef ik nog 20 jaar, mooi, leef ik nog 1 dag ook mooi. Ik heb geen spijt over mijn keuzes in het verleden. Ik geniet zoveel mogelijk van de mooie momenten wanneer ze zich aanbieden. Oudere mensen kunnen problemen ervaren omdat ze meer hun einde naderen, maar dat vind ik rationeel dus nergens op slaan. Je weet niet wanneer je einde nadert. Als jonge mens kun je al over je helft zijn, terwijl je 10 jarige oudere vriend misschien nog maar op 1/3 zit. Dat is nu net het mooie van het niet weten wanneer je einde zich aanbiedt, je kunt volledig leven in het heden. Zorg dat je leef, heb geen spijt van je keuzes en stel niet uit wat je graag zou doen. Ga achter die dromen aan!

Het is het eerste jaar dat ik eens geen vakantie neem op mijn verjaardag (met uitzondering van een jaar waar ik mijn vakantie heb verschoven om deadlines op het werk te halen) en lap, nationale staking! Nu wil ik eens werken, dan wordt het nog moeilijk gemaakt. Ik werk dus vandaag van thuis. Het heeft als voordeel dat ik 2 uur langer kan slapen en ik ben ook 2 uur vroeger thuis (lees vrij) dan gewoonlijk. Whoohoo, leve de nationale staking! Ik heb totaal geen idee waarom men nu weeral staakt, want het interesseert mij totaal niet. Ik ben tevreden met wat ik heb, dus waarom zou ik moeten staken voor “meer”. Dat is het probleem een beetje met de maatschappij, iedereen wil altijd maar het beste, meer en meer, drukker en drukker sociaal leven, maar wanneer is men tevreden met wat men heeft? Je kunt niet altijd het onderste uit de kan willen. Leef en geniet van de kleine zaken. Verspeel je tijd niet met het najagen van de maatschappelijke normen want welke idioten bepalen die normen? Ah ja, de meerderheid natuurlijk, dus hoe meer mensen zich er tegen afzetten en een andere levenstijl aannemen, hoe groter de kans dat de maatschappelijke norm zich verschuift.

Tournée Minérale vlot dit jaar niet zo goed, dus vanavond zal ik mijn verjaardag vieren en het zal niet met Mocktails zijn!

May’s

WP_20190124_17_30_40_Pro.jpg


May’s

Type: Restaurant

Dageraadplaats 11
2018 Antwerpen

 


d4183be7bf5a433586b55f2740e4dd9aPersoonlijke mening
:
May’s is een gezellig restaurant met lekkere Thaise keuken. Je wordt er altijd vriendelijk ontvangen. De gerechten zijn steeds vers en de bediening gebeurt heel vlot. Ik vind de porties aan de kleine kant, dus ik neem bij May’s nu steeds ook een voorgerecht. Er is voldoende keuze zowel traditionele als Thaise keuken.

May’s heeft ook een supergezellig terras met aan de zijkanten van die leuke houten banken met kussens. May’s is gelegen op een pleintje waar amper verkeer passeert. Het binneninterieur geeft een warm gevoel. Ondanks dat het restaurant 2 verdiepingen heeft, zit het steevast vol. Reserveren is de boodschap als je zeker wil zijn van een plaatsje.

Rating:
★★★★

De verborgen bibliotheek

Titel: De verborgen bibliotheek
Reeks: Emily Wess #1
Auteur: A.M. Dean
ISBN: 9789026132407
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Professor Holmstrand wordt neergeschoten in zijn kantoor. Met zijn laatste krachten scheurt hij drie pagina s uit een boek en weet ze te verbranden. De volgende dag ontvangt professor Emily Wess een brief van haar oude mentor Holmstrand met daarin een reeks cryptische aanwijzingen voor de locatie van `De verborgen bibliotheek van Alexandrië . Hierin liggen documenten verborgen die degene die ze in handen krijgt, wereldmacht zullen verschaffen.Voor Emily dringt de tijd want ze is niet de enige die de locatie wil achterhalen. Ook een geheim en zeer invloedrijk kerkgenootschap heeft er belang bij de locatie van `De verborgen bibliotheek van Alexandrië en daarmee de kennis zo snel mogelijk te vinden. En daartoe zijn ze tot alles bereid.

Persoonlijke mening:
Ik vind geheimen uit de oudheid, die niemand ooit ontrafelt, fascinerend. De oudheid heeft sowieso een aantrekkingskracht op mij. Ideaal thema voor een boek.

Het boek begint vrij ingewikkeld met alleen functieaanduidingen zoals “hoeder”, “assistent”, “voorzitter”, “vriend”. Het duurt wel eventjes voor het begint te dagen hoe de functies ten opzicht van elkaar gedragen, welke naam achter elke functie hangt. Ook weet je niet of de personen met die functie het goed voorhebben of net niet.

Professor Emily Wess volgt de aanwijzingen die haar vermoorde collega voor haar achtergelaten heeft om de verborgen bibliotheek van Alexandrië te vinden. Deze aanwijzingen laten haar de wereld rond reizen, terwijl er achter elke hoek gevaar schuilt.

De auteur laat je kennis maken met de oudheid, de geschiedenis, hypotheses wat er met de bibliotheek gebeurd is. Het verhaal zit wel goed ineen. Ik had totaal geen idee waar de bibliotheek uiteindelijk gevonden zou worden.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2018
49. Lees een boek over boeken.

Een boek over een bibliotheek die ineens verdwenen is met de gehele inhoud van boeken, scrollen,… past wel in deze categorie van een boek over boeken.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2018

Blog #2019-005 “Tournée Minérale v3”

tournee mineraleFebruari is “Tournée Minérale”-maand. Voor de derde keer wordt dit georganiseerd om je bewust te maken wat alcohol doet met je lijf. Het is mijn derde editie dat ik mee doe en dit jaar wil ik een teller van 0 dagen alcohol tijdens de maand februari. Lees ook mijn ervaring van 2018.

Zoals je kunt lezen in mijn vorige blog heb ik tussen de eerste 2 edities vooral in een periode van geheelonhouding vertoefd. Ook na februari vorig jaar heb ik dit nog een aantal maanden vol gehouden. Ik weet niet precies wanneer het terug bergaf is beginnen gaan. Ik vermoed dat ik tijdens de zomer terug in het patroon ben gevallen van gelegenheidsdrinker en daarna stelselmatig teruggevallen op een ouder patroon van frequente drinker waarbij ik een fles wijn drink tijdens het weekend, bier op café, appeljenever rond de jaarwissel,… – en merk echt wel terug de negatieve effecten hiervan op mijn lijf. Ik slaap terug slechter (en het is niet allemaal onze kleine Lexa haar schuld), heb minder energie,… Het is niet zo erg als in 2016/2017 toen ik de drang had om alcohol te nuttigen en ik wil het nooit zover meer laten komen. Dit is voor mij reden genoeg om terug mee te doen aan de derde editie om zo terug het slechte patroon te doorbreken. Ik wil terug naar een periode van geheelonthouding.

Dit jaar wordt vooral de focus gelegd op wat alcohol met je lijf doet. Zo kun je op de website berekenen hoeveel klontjes suiker je uitspaart door geen alcohol te drinken. Ook is er gelijktijdig een wetenschappelijk onderzoek aan de gang door de Universiteit van Gent. Je kon je vrijwillig kandidaat stellen om deel te nemen. Het onderzoek focust zich op een “alcoholmerker”. Dit is een stof die het lichaam zelf aanmaakt na alcoholconsumptie en die veel langer in het bloed traceerbaar blijft dan de alcohol zelf. Wanneer je je kandidaat stelt, krijg je een pakket toegestuurd en 3 keer dien je zelf een bloedprik uit te voeren en nadien alles terug sturen naar de universiteit. Ik heb het zo niet met bloedprikken, dus ik heb maar netjes gepast. Ook Eos Wetenschap en Vlaams Instituut Gezond Leven schreven artikels over wat alcohol nu allemaal wel doet met je lijf.

Ik daag jullie allemaal uit om ook mee te doen!

Othello

wp_20190123_11_56_24_pro[1]


Othello

Type: Restaurant

Albert-I Promenade 16
8400 Oostende

wp_20190123_12_07_04_pro[1]
Aperitief Maison

 

Persoonlijke mening:
Restaurant Othello heeft uitzicht op de zee. Het is gelegen aan het Nationaal monument voor zeelieden, maar nog veel gemakkelijker, bij het kunstwerk met de lelijk rode blokken. Het ligt ook op wandelafstand van het station.

Het restaurant heeft een heel gezellig interieur, er speelt rustige muziek op de achtergrond. De toiletten zijn ook zeer proper. Je wordt er heel vriendelijk onthaald. Je ziet echt de uitbaters het restaurant met passie uitbaten.

Alle gerechten zijn gemaakt met verse producten en zijn heel lekker. De aperitief maison is zeer lekker en gemaakt met gin, cointreau en jus d’orange. Als je een glaasje wijn bestelt, dan wordt dit gebracht in een klein glazen flesje. Dit is echt heel mooi gepresenteerd en geeft een meerwaarde aan het lekker gezellig tafelen. De prijs-kwaliteitverhouding is tip top in orde. Een echte aanrader!

Rating:
★★★★

AANRADER

Blog #2019-004 “NMBS & sneeuw”

wp_20190123_14_01_29_pro[1]Uitzonderlijk vandaag een blog in plaats van zondag. Ik wil jullie mijn treinavontuur naar Oostende niet onthouden.

NMBS en sneeuw, jah, dat gaat natuurlijk niet samen! Vandaag een dagje Oostende gepland. In normale omstandigheden een enkel ritje van 2u33. Deze morgen al vroeg opgestaan zodat ik een trein vroeger kon nemen in Essen dan gepland. Je weet maar nooit met dit weer dat er allerlei problemen zijn. Het zou zonde zijn om mijn aansluiting te missen want dan moet ik een uur wachten aangezien er maar 1 trein per uur van Antwerpen naar Oostende rijdt.

Alles verloopt volgens plan, trein vertrekt op tijd, geen problemen onderweg. Ik dacht “het is dik in de sjakosj”. Ik had er niet bij stilgestaan dat de trein naar Oostende wel eens problemen zou kunnen hebben. Als ervaren treinreiziger heb je de illusie dat er alleen maar problemen met jouw lijn zijn en de rest piccobello op tijd rijdt, totdat je eens een andere lijn nodig hebt. Ik stap in Antwerpen Centraal af en ik weet dat ik helemaal naar boven moet. Op het tussenstuk zie ik veel rood op de schermen – voorspelt nooit veel goeds – dus ik stop even om te zien vooraleer ik verder naar boven zal gaan. Verdomme de trein naar Oostende vertrekt vanuit Antwerpen Berchem. Terug de roltrap afgelopen naar de trein waar ik net ben afgestapt in de hoop dat de deuren nog niet dicht zijn. Ik had geluk, ze waren nog open.

Eénmaal aangekomen in Antwerpen Berchem zie ik dat de trein naar Oostende verspoord is van spoor 6 naar spoor 2. Als je Antwerpen Berchem wat kent, dan weet je dat de sporen 1 tot 3 de miseriesporen zijn. Die worden alleen maar gebruikt als er iets mis is met de trein. OK, spoor 2 zal het worden, trein staat niet met vertraging, dus zo erg zal het wel niet zijn zeker. Er verscheen snel 16 minuten vertraging op het bord. Niet getreurd, ik heb een vakantiedag en laat het niet aan mijn hart komen. En geef toe, zo koud is het nu ook weer niet. -10°C, dat zou pas koud zijn. Net voor de trein het station zou binnenrijden wordt er aangekondigd dat de trein toch op spoor 6 zal vertrekken. Het was ook een kleine minuut van het bord op perron verdwenen, dus ik begeef mij terug richting trappen achteraan want ik stond al helemaal vooraan te wachten. Onderweg zie ik dat de trein toch weer op het bord van perron 2 verschijnt en op het aankondigingscherm staat inderdaad spoor 2. Ik blijf staan op spoor 2, samen met nog een dame die al even intelligent is om het bord te volgen, terwijl de rest zich van spoor 2 naar spoor 6 spoeit. Nog geen halve minuut na dat iedereen weg is van het perron rijdt de trein binnen op, jawel hoor, spoor 2. De dame en ik hebben plezier. Ik stap terug helemaal het perron af om vooraan de trein plaats te nemen en tegen dat ik aan het begin ben, duurt wel eventjes om een trein met 9 wagons en locomotief af te stappen, kondigen ze dan pas aan dat de trein naar Oostende toch op spoor 2 zal vertrekken. De mensen zullen heel waarschijnlijk gevloekt hebben. Intusen is de vertraging wel al opgelopen tot 24 minuten. Voor de rest verloopt de rit vrij rustig tot de trein aankomt in Brugge. Ik denk bij mezelf waarom duurt dat nu zo lang voor de trein terug vertrekt. En op dat moment het “belletje” met de aankondiging dat er nog gewacht moet worden op een nieuwe treinbestuurder. Allé, wie wisselt nu van shift bij de voorlaatste halte?

Ik ben uiteindelijk na een rit van ongeveer 3 uur aangekomen te Oostende. Wow, prachtig al die sneeuw op de dijk en een mooi wit strand. Aangezien het middag is, gaan we bij het restaurant Othello eten. Zeker een aanrader! Aangezien mijn heup nog niet volledig genezen is, kon ik jammer genoeg geen wandeling op het strand maken. Het is waarschijnlijk een magische beleving. Terug tijd om de trein richting huis te nemen. Ik heb nog voldoende tijd om mij naar het station te begeven.

In het station aangekomen staat de trein naar Antwerpen al klaar. Ik ga terug helemaal vooraan zitten aangezien de trappen in Antwerpen Centraal vooraan liggen en ik helemaal naar de benedenverdieping moet voor de aansluiting. Wanneer het ongeveer tijd is dat de trein moet vertrekken gebeurt er niets. Weer het “belletje” met de aankondiging dat onze trein 16 minuten later zal vertrekken omdat de bestuurder nog op een trein met vertraging zit. Ok, dan zit er niets anders op dan te wachten. Na verloopt van tijd terug het “belletje”, de trein zal nog meer vertraging oplopen omdat er nog aansluiting verzekerd dient te worden. Ja hallo zeg, Oostende is een eindstation, wie pakt nu de trein tot het eindstation om dan aansluiting nodig te hebben in de richting van waaruit men juist komt?

Uiteindelijk vertrekt de trein, maar ik krijg het koud, heel koud. Ja lap zeg, een slimmerik heeft de airco opgezet in plaats van de verwarming. Tijd om jas terug aan te doen, handschoenen aan te doen. Tegen dat ik wat opgewarmd ben, merk ik dat we ongeveer voor Sint-Niklaas zijn. Ik ben onderweg in slaap gevallen. Hoera, intussen komt er toch al warme lucht uit de ventilatie. Voor Sint-Niklaas terug het “belletje”, dus ik dacht al “Wat nu weer”. De aankondiging is dat de trein niet verder rijdt dan Sint-Niklaas. Reizigers naar Antwerpen kunnen de trein op spoor 4 nemen. WAT?!? WE VLIEGEN ERUIT IN SINT-NIKLAAS!?! IK HAAT SINT-NIKLAAS!!! Als de trein dat effectief halte houdt in Sint-Niklaas terug een aankondiging dat dit de eindhalte is en reizigers naar Antwerpen kunnen de trein op spoor 2 nemen. Jah, wat is het nu? Ik kijk op de aankondigingsschermen en er wordt vermeld spoor 4, maar de display op spoor 4 meldt “doorrijdende trein”. Effectief komt er een trein binnengebold op spoor 4, maar de deuren blijven op slot. De stationschef passeert, dus ik vraag hem of dit de trein naar Antwerpen is en hij antwoordt: “Nee, deze staat alleen maar in de weg en moet hier zo snel mogelijk weg”. Allé vooruit dat weten we dan ook al weer. Uiteindelijk wordt er afgeroepen dat de trein naar Antwerpen aankomt op spoor 1 en hij bolt al binnen. Allen daarheen, net op tijd afgeroepen NMBS, we staan nog allemaal op spoor 4 te wachten.

Eindelijk aangekomen te Antwerpen Centraal, merk ik natuurlijk dat de vogel gaan vliegen is. Mijn trein naar Essen, waar ze dus de aansluiting niet verzekerd hebben, rijdt voor een keer op tijd en is reeds riebedebie. Allé vooruit 20 minuten wachten op de volgende. Net genoeg tijd om naar een hamburger te halen in de McDonalds.

Het was mij toch een avontuurlijk dagje dat ik voornamelijk op de trein doorgebracht heb. Ik heb veel kunnen lezen. NMBS en sneeuw zullen nooit goede vrienden worden vrees ik. Er was toch 1 positief element van mijn avontuur: het strand was voor mij alleen! Niemand die zijn handdoek gelegd had om te zonnen!

WP_20190123_11_49_33_Pro[1].jpg

Blog #2019-003 “Bankautomaat”

Afbeeldingsresultaat voor dagobert duck moneyNu ik uitgeweken ben naar Essen, hoor ik niet meer zoveel nieuws uit mijn geboortedorp Rekkem. Deze week echter bereikte mij het nieuws dat de laatste bank gesloten werd eind vorig jaar en dat de gemeente geen enkele bankautomaat meer heeft. Rekkemnaren zijn dus verplicht zich te verplaatsen naar een buurgemeente om hun eigen geld op te vragen.

Om hun eis voor een bankautomaat in eigen gemeente kracht bij te zetten, hebben ze een petitie gestart. Ik hoop echt dat veel Rekkemnaren de petitie tekenen en hun bankautomaat krijgen.

Van tijd tot tijd ga ik wel nog eens terug naar mijn geboortedorp en het zou toch wel heel fijn zijn dat er een bankautomaat is zodat ik centjes kan afhalen om gezellig iets te gaan drinken in een plaatselijk caféke. Het zou bijzonder jammer zijn als ik mij zou realiseren “Verdomme, dat is juist, Rekkem heeft geen bankautomaat meer en nu moet ik maar dorst lijden”. Ik vraag me af of het postkantoor er nog is of dat het ook al gesloten is. Als er nog een postkantoor is, kunnen ze daar misschien een bankautomaat installeren aangezien De Bank van de Post toch ook een bank is…

Als Essenaar kan ik niet klagen over bankautomaten. We zitten hier wel in een luxepositie. Ik denk dat bijna ieder merk hier aanwezig is met een bankautomaat. Zelfs de buurgemeenten hebben veel banken met automaten. Ik kan mij al bijna niet voorstellen hoe het zou zijn zonder bank in eigen gemeente. Voor mobiele mensen met een auto ter beschikking is dit misschien nog te doen om naar de buurgemeente te rijden, maar voor minder mobiele mensen of personen volledig afhankelijk van openbaar vervoer is dit niet zo evident. Voor zover ik mij kan herinneren rijden er ook al niet veel bussen en treinen rijden er al helemaal niet in Rekkem. Je moet al bijna een daguitstap ervan maken om je eigen geld af te halen als je je per bus verplaatst.

Van Chanel naar flanel

voorkant boekTitel: Van Chanel naar flanel
Auteur: Marijke Vos
ISBN: 9789047204695
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Als Jennifer haar steenrijke verloofde Terence bij het altaar van hun miljoenenbruiloft laat staan, beseft ze ook wel dat ze daarmee een tikkeltje aan de late kant is. Maar soms realiseer je je pas op het allerlaatste moment wat het beste voor je is, toch? Jennifer neemt een impulsieve beslissing en ruilt haar peperdure jurk in voor een vliegticket. Met de hulp van haar ietwat criminele en losgeslagen zus slaat ze op de vlucht naar Rainbow Lake, Canada. Daar woont haar geliefde oom Charlie, en Jennifer hoopt bij hem op adem te komen. Maar eenmaal in Canada aangekomen, loopt alles toch net ietsje anders… Gelukkig krijgt ze hulp van de knappe sheriff Branson. Maar zal Terence haar laten gaan?

Persoonlijke mening:
“Neen” zeggen voor het altaar is echt wel à la laatste minuut om je te bedenken dat je toch niet wil binden aan je verloofde. Gelukkig staat jouw zus jou bij om samen weg te vluchten in haar busje die precies klaar stond. Ik genoot wel van het stukje waar het hoofdpersonage Jennifer in haar duur Dior bruidskleed de McDonalds binnenstapt. Uiteraard staart iedereen je dan aan. Het moet geweldig zijn om na maanden in de high-society te vertoefen te vluchten naar een McDonalds, zou ook mijn eerste idee zijn. Hmmm lekker Cheeseburger.

Van Chanel tot flanel heeft ook een thriller-touch. Wie vlucht nu naar Canada in the middle of nowhere met enkel een adres van een oom dat je in jaren niet meer gesproken noch gezien hebt? Eénmaal ze in Canada is, vind ik het verhaal heel traag op gang komen. Waar wil de auteur naartoe? Romantische/feelgood boeken zijn duidelijk niet aan mij besteed. Naar het einde toe komen terug thrillerelementen boven en trekt het verhaal terug mijn interesse.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2018
44. Een boek uit een genre dat je nooit leest

Van Chanel tot flanel behoort tot Feelgood. Dit is een genre waar ik mij nog niet aan gewaagd heb en dat ook geen aantrekkingskracht op mij uitoefent. Tijdens de advent 2018 gaf Hebban dagelijks een gratis e-book cadeau waaronder deze en nog vele andere Feelgood boeken. Ik ben benieuwd wat het zal geven. Ik krijg een goed gevoel van de cover alleen al. Ik ben sowieso toe aan wat luchtige literatuur na het leven van de zware lectuur van Een klein leven.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2018

Een klein leven

voorkant boekTitel: Een klein leven
Auteur: Hanya Yanagihara
ISBN: 9789046820322
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Vier studievrienden zoeken samen hun weg in New York: de charmante acteur Willem, de excentrieke kunstenaar JB, de getalenteerde architect Malcolm en Jude St. Francis. Jude is teruggetrokken, slim en raadselachtig, en zijn vrienden weten beter dan vragen te stellen over zijn verleden. Ze proberen zijn pijn te verlichten, maar naarmate de decennia verstrijken dringt zich de vraag op of Jude wel verlost kan worden van de demonen uit zijn verleden.

Persoonlijke mening:
Een klein leven gaat over een vriendschap tussen 4 mannen. Ze leren elkaar kennen tijdens hun studententijd. De auteur beschrijft uitvoerig en heel mooi de achtergrond van elk personage en hun evolutie doorheen de tijd.

Jean-Baptiste (JB) heeft een donkere huidskleur en werd opgevoed door enkele vrouwelijke familieleden. Zij aanbeden JB, hij was hun held, kon niets verkeerd doen en zou het zeker maken in het leven. JB heeft een hoge dunk van zichzelf (hoe kan het anders met zo’n opvoeding) en wordt kunstenaar. Hij maakt het in de artiestenwereld, maar de keerzijde van al dat succes is dat hij drugs gebruikt. Door zijn druggebruik verwatert zijn vriendschap met Jude en Willem.

Willem heeft altijd gezorgd voor zijn mindervalide broer tot deze op jonge leeftijd overleden is. Willem heeft nooit begrepen noch aanvaard dat zijn ouders niet meer en beter voor zijn broer zorgden. Willem is het uiterst zorgzaam type en zal gedurende de hele vriendschap uitstekend voor Jude zorgen. Willem groeit uit tot een succesvolle acteur.

Malcolm heeft rijke ouders en groeit uit tot een talentvol architect. Malcolm is de enige die de vriendschap met JB staande houdt. Malcolm richt het nieuw appartement voor Jude in met indachtname van zijn behoeften zoals brede ruimtes voor een rolstoel.

Jude zijn verleden wordt pas laat in het boek expleciet uitgesproken, maar als lezer weet je wel veel sneller wat Jude aangedaan geweest is. Al in zijn jonge jaren is zijn vertrouwen in de mensheid meer dan eens gebroken geweest. Jude groeit uit tot een succesvol advocaat. Jude struggelt heel zijn leven met het vertrouwen van anderen, zichzelf open te stellen. Hij gelooft ook steevast dat hij zelf schuld eraan heeft en het verdient. Hij slaagt er toch in om vrienden en ouders te vinden. Uiteindelijk komt Jude in een relatie terecht, maar zijn partner mishandelt hem. Omdat Jude nooit open is tegen vrienden en familie weet hij dus ook niet wat normaal is. De mishandeling is in zijn wereld de normaalste zaak van de wereld. Hij beseft dus niet dat zijn partner niet goed voor hem is. Dit raakt mij zo en je leeft zo mee met Jude dat het zo frusterend voelt om er niets aan te kunnen doen. Op mannenmishandeling rust er nog een groter taboe.

Een klein leven heeft mij meermaals emotioneel gemaakt. Dit boek doet mij ook direct denken aan het non-fictie boek over een gelijkaardig thema, die mij even hard heeft geraakt: Niemandskinderen van Carolien Roodvoets. Mijn volgend boek zal luchtiger lectuur worden.

Rating:
★★★★★

AANRADER

Hebban Reading Challenge 2018
01. Lees een dik boek
Een dik boek of een klepper bevat minstens 500 bladzijden.

Een klein leven met zijn 776 bladzijden voldoet zeker aan deze opdracht.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2018

Blog #2019-002 “Reuma”

foto van Jungian Institute Postgraduate Program in Depth Psychology.De weken gaan snel vooruit, het is al weer zondag. Tijd voor mijn wekelijkse blog. Deze week wordt het echter een korte blog want ik kan niet lang zitten wegens een pijnlijke heup.

Ik heb al minstens 20 jaar kinderreuma (ja de naam blijft kinderreuma, ben intussen wel al volwassen) en je geneest nooit meer van reuma. Je leert leven met de ups en downs. Doorheen die 20 jaar heb ik geleerd dat deze chronische ziekte nu éénmaal deel uit maakt van mijn leven. Ik kan slachtoffer blijven of ik kan het een plaats in mijn leven geven en er het beste van maken. Ik heb voor het laatste gekozen, het heeft me wel een aantal jaar gekost om het te aanvaarden dat het er nu éénmaal is. Ik heb geen zin om een klaagblog te starten, past niet bij mijn persoonlijkheid.

Dus bij deze ga ik terug liggen en rusten, maar ik wil je nog meegeven om na te denken over de tekst op de foto: “Not everyone is meant to be in your future. Some people are just passing through to teach you lessens in life.”

De gekuiste versie

voorkant boekTitel: De gekuiste versie
Auteur: Anne Daniel
ISBN: 9789462420861
Uitvoering: Paperback

Beschrijving:
Soms heb je van die dromen die je wakker houden tot je ze uitvoert… Geen sporen achterlaten, nergens mee bemoeien en nooit op eigen initiatief gevonden voorwerpen teruggeven, dat is het motto van schoonmaakster Susan, wanneer ze voor advocaat Geys in hotelkamers het overspel van zijn cliënten verdoezelt. Een louche bijverdienste die haar felbegeerde droomcruise moet betalen. Wanneer Susan in de kamer een enveloppe vindt, ziet ze kans om in één klap het geld voor haar cruise te vergaren. Alleen, hiervoor moet ze haar eigen regels overtreden. Tegen beter weten in.

Persoonlijke mening:
Susan Siffer is een poetsvrouw die werkt in een advocatenkantoor. Mijn hersenen maakten er direct Susan Swiffer van. Om haar droomcruise te kunnen maken, klust Susan nog bij. Zij poetst ook nog bij Madame Claudette die een oudere dame en actrice op pensioen is met heimwee naar betere vervlogen tijden. Haar karakter wordt nog versterkt door Madame Claudette de Franse taal te laten gebruiken zoals zoveel Belgen die zich tot de high-society willen verheven voelen. Het is heel chic om Frans te spreken.

Op een avond krijgt Susan een voorstel van een advocaat om bij te klussen. Ze hoeft enkel discreet een hotelkamer te poetsen, maar zo te poetsen dat die volledig spoorvrij wordt en dat voor 100 EUR per opdracht. Ieder normaal mens voelt dat er een addertje onder het gras zit, maar voor het hoofdpersonage is het een aanlokkelijk voorstel en geld is hier een goede motivator om haar droomcruise sneller bijeen te kunnen sparen. Susan neemt het voorstel dus aan en wij kunnen genieten van een spannend thrillerverhaal.

De gekuiste versie is vlot geschreven. Ik hou wel van Anne Daniel’s stijl van luchtige thrillers waar ze van een gewoon beroep een twist aangeeft. Het cliché stelt dat een poetsvrouw niet erg slim is, maar je zou nog verbaasd zijn wat deze poetsvrouw allemaal uit haar mouw schudt. Ze is misschien wel trager dan anderen. Ook hou ik van alle woorspelingen naar boten, zee,… En bovendien was het einde niet voorspelbaar, mijn vermoeden wie de schuldige is, zat ernaast. Dat maakt voor mij een goede thriller.

Helaas is er geen e-book beschikbaar van de gekuiste versie, maar mijn bibliotheek heeft de paperback aangeschaft nadat ik enkele maanden geleden dit boek als aankoopsuggestie had doorgegeven.

Rating:
★★★★

Hebban Reading Challenge 2018
17. Lees een boek dat je in één avond uit hebt
Novelles, geschenkboekjes van 100 bladzijden of een dunne roman van het dubbele.

De gekuiste versie bevat 294 bladzijden. Ik heb de gekuiste versie in één trek uitgelezen. Het verhaal is spannend genoeg om verder te lezen om toch maar te weten te komen hoe het eindigt.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2018

Blog #2019-001 “Verloren maandag”

foto van Physics-Astronomy.com.Whoohoo, een nieuw jaar dus een nieuwe telling van mijn blog!

Als je gedacht had dat mijn eerste blog van het nieuwe jaar zou gaan over “gelukkig nieuwjaar” dan ben je eraan voor de moeite. Geluk dat maak je voor een groot deel zelf, dus het is vrij belachelijk om dat aan iemand anders te wensen. En zaken zoals “een goede gezondheid” is helemaal over de top. Je hebt ofwel een goede gezondheid ofwel niet. En als je die niet hebt, is het vreselijk frusterend om dit ieder jaar opnieuw te moeten horen van iedereen, er ieder jaar weer opnieuw mee geconfronteerd te worden, weten dat je dit dus niet zelf in de hand hebt en er geen invloed kunt op uitoefenen! Of aan een vrijgezel ieder jaar opnieuw wensen “en een goed lief dit jaar”. Ooit bij stil gestaan dat het misschien een bewuste vrije keuze is? Met ieder jaar dit te wensen, geef je eigenlijk aan dat zijn/haar keuze er niet mag zijn, dat het maatschappelijk niet verantwoord is,… Of ooit bij stilgestaan dat de vrijgezel misschien keihard verlangt naar een soulmate maar die nergens vindt? Niets zo vervelend op ieder jaar opnieuw op jouw gemis gewezen te worden. Mensen sta eens stil bij wat je aan anderen wenst in plaatst van je te laten leiden door de clichés!

En om nog een ander cliché te doorbreken: ik doe ook niet aan goede voornemens! En al zeker niet degene die je met de jaarwissel onder invloed van alcohol maakt. Alcohol maakt je euforisch en heel optimistisch. De volgende dag is dat al heel wat minder. Goede voornemens verdwijnen dan ook als sneeuw voor de zon en na een week blijft er niets meer van over. Als ik iets wil, dan ga ik ervoor en zal niet wachten tot de jaarwissel om dat als doel in te stellen. Mijn levenshouding is “pluk de dag”. Elke dag is een verrassing waar je het beste van kan maken. Ik heb dan ook veel meer oog voor de kleine zaken in het leven. Eens je doorhebt dat niet geld of roem of reputatie,… het belangrijkste is, maar wel de kleine zaken zoals genieten van een mooi stukje natuur, stilte, een vriendelijk gebaar, een glimlach,… dan ben je al goed op weg om gelukkig te zijn.

Voilà, al 2 alinea’s over wat het niet gaat in deze blog, maar waar gaat het dan wel over? De slimmeriken onder jullie hebben het al opgemerkt in de titel. Als West-Vlaamse had ik dus nog nooit gehoord van “verloren maandag”. Het is mij een volledig onbekende traditie van worstenbrood en appelbollen. Wat is verloren maandag nu eigenlijk? Tijd om wat opzoekwerk te doen.

Verloren maandag wordt gevierd op de eerste maandag na driekoningen (6 januari). In de provincie Antwerpen wordt deze traditie gevierd met worstenbrood en appelbollen. Bij iedere bakker kun je tijdig jouw bestelling doorgeven. Eén van de hypotheses is dat op die maandag de ambtenaren de eedaflegging deden. Om het betaalbaar te houden voor de stad werd dit gevierd met goedkope appelbollen en worstenbrood. Omdat er niet veel/niet meer gewerkt werd op deze dag, was dit een verloren dag en werd zo de traditie “verloren maandag” gedoopt. Andere hypotheses zijn dat het de gilden of de havenarbeiders waren die op de eerste maandag na driekoningen nieuwjaar vierden en dus niet werkten op die dag en zo een verloren maandag ontstond.

Laat de appelbollen en het worstenbrood morgen maar smaken!