Blog #2019-017 “Pokemon Go”

wp_ss_20190423_0001Wat heeft Pokemon Go nu te maken met Texas Instruments rekenmachine als foto? Je zult heel de blog moeten lezen voor het antwoord.

Vorige weekend was het toch mooi weer? Zo mooi dat ik maandag toch niet naar de Paasmarkt ben gegaan te Essen, veel te warm voor mij. Het leek wel zomer! Nu was mijn co-housingpartner – klinkt veel positiever dan mijn ex – gaan wandelen om Pokemons te vangen. Ze stuurde mij screenshots van haar vangst door op WhatsApp. Whola, allemaal nieuwe Pokemons?!? Ik kreeg onmiddellijk terug zin om ook buiten te gaan wandelen op zoek naar Pokemons. Helaas bestaat Pokemon Go niet voor Windows Phone.

Ik ben nogal gehecht aan mijn Windows Phone, maar helaas wordt mijn geliefd beestje een beetje oud. In juli 2016 toen Pokemon Go uitkwam heb ik mijn Windows Phone – die reeds een paar jaar oud was – ingeruild voor een spiksplinternieuwe Samsung Galaxy J1, speciaal om Pokemon te kunnen spelen. Ik heb het welgeteld tot het eind van de zomer volgehouden om daarna mijn geliefde Windows Phone terug te nemen. God, I missed it so much. Nu is diezelfde Windows Phone wel heel traag geworden, maar dat is niet erg want ik leef toch traag. Helaas worden er geen nieuwe Windows Phone meer gemaakt en veel apps komen nooit uit op Windows Phone of houden er mee op, zoals Instagram die stopt op 30 april 2019. Vorige maand was er een nieuwe update van de app van de KBC, maar helaas brak deze de functie om te betalen met de QR code. Gelukkig werkt betalen via overschrijving wel, maar dat is veel omslachtiger. De bank is op de hoogte, maar het is nog steeds wachten op een fix. Als mijn Windows Phone ooit de geest geeft, moet ik wel overstappen op Android of iPhone.

Ik heb nogal zitten tobben of ik nu wel dan niet mijn Windows Phone zou inruilen, maar ik kan hem nog niet opgeven. Ik heb een nieuwe Samsung gekocht met een nieuw nummer. De app van de bank heeft de doorslag gegeven. In het paasweekend waren de winkels echter niet open, dus heb ik mijn pakket laten leveren op vrijdag wanneer ik toch een dag verlof gepland heb. Het was dus nog een volle week wachten voor ik terug op Pokemon jacht kon. Ik behoud echter ook mijn oude Windows Phone met zijn nummer voorlopig nog. Ik kan er nog geen afscheid van nemen. Sommige apps zijn ook exclusief voor Windows Phone zoals de Texas Instruments rekenmachine. Ik was er zo eentje gewoon vanop school, was wel een liggend formaat, maar toch. Ik hou van die wetenschappelijke rekenmachine. Niet dat ik in het dagelijkse leven ooit nog de wetenschappelijke functies zoals een tangens, sinus of cosinus ooit gebruik, maar toch, het is de rekenmachine waar ik groot mee gebracht ben.

Ik heb dus een nieuwe Samsung en ik heb er al op gevloekt!!! Verdoeme, veel functies dat de Windows Phone bezit, bestaan niet op Android. En om nog maar te zwijgen van het kei onlogisch menu. Wat voor nut heeft het om horizontale menu’s te maken en ze dan nog eens verticaal ook te hebben. Snappe wie het snappe kan. OMG de app van de bank, NMBS, WhatsApp zien er helemaal anders uit. Waar is het strak design naartoe? Het is echter niet allemaal kommer en kwel, na enkele dagen begin ik er wat aan te wennen. Ik heb de horizontale menu’s naar mijn hand gezet en negeer de verticale volledig. De technologie heeft in 5 jaar tijd ook niet stilgestaan, de camera is geweldig, vingerafdruk om te ontgrendelen,… En snel, amaai zo snel die processor.

Nu ben ik ook weer gemotiveerd om buiten te stappen om Pokemons te vangen. Wie van jullie speelt er ook Pokemon Go? Naast Pokemon Go heb ik ook nog volgende verslavende games ontdekt: Township, Seaport, Idle Miner en Idle Planet Miner.

Deze namiddag te voet en per trein naar het concert van de Koninklijke Fanfare van Hoogstraten, die komt spelen in Heide en wees er maar zeker dat ik onderweg Pokemons vang. Gelukkig blijft bovenaan de balk staan met het uur en het batterijvermogen zodat je toch de tijd in de gaten kan houden om tijdig op je bestemming te raken.

Blog #2019-016 “Terrasjesweer”

Gerelateerde afbeeldingWhola, het is al zomer! Ik ben pas gisteren laat in de namiddag buiten gestapt – de zon heeft nu éénmaal geen aantrekkingskracht op mij – en whola het is bloody hot! Verdorie, dat is niet meer lente maar terug ineens volle bak zoals vorig jaar. Ik denk niet dat er veel mensen zullen klagen, op de paar uitzonderingen na die de winter verkiezen boven de zomer. Ik geef toe, die eerste zonnestralen doen wel goed, lekker warm op een terrasje uit de wind zitten. Al moet ik toegeven dat ik toch de laatste zonnestralen in de herfst meer apprecieer.

Met Pasen staat er altijd kermis in Essen. Eén van de vorige dagen dat we een terrasje in Essen deden, was het met uitzicht op de kermis. Nostalgie borrelde op terwijl ik naar de draaimolen keek. Als kind had ik een voorkeur voor de truck, het vliegtuig, de helicopter of het busje. Hmmm, het busje heeft tegenwoordig de livery van De Lijn, hahaha, vroeger was dat toch zo’n mooie Volkswagen Van. Het vliegtuig had als voordeel dat die omhoog kon en je dus gemakkelijker aan de “trussel” kon, blijkbaar heet dit in deze streek de “flosh”. Nu ik er aan terug denk weet ik helemaal niet meer wat de favorieten van mijn zus waren. Wat was jullie favoriet op de draaimolen?

Iedereen nog een fijn Pasen! Geniet van de mooie dagen en wie weet kom je mij morgen wel op de Paasmarkt tegen in Essen.

Tik Tak

Titel: Tik Tak
Auteur: Chris McGeorge
ISBN: 9789024581061
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Als 11-jarig jongetje loste Morgan Sheppard de moord op zijn wiskundeleraar op, terwijl iedereen dacht aan zelfmoord. Nu, 25 jaar later, wordt hij wakker, geboeid aan een bed in een onbekende hotelkamer, met vijf vreemden die ook net ontwaken. In de badkamer ligt een lijk. Op de tv verschijnt een man met een masker op. Sheppard krijgt de opdracht om binnen 3 uur de moord op te lossen, anders zal iedereen sterven. De moordenaar blijkt een van de aanwezigen te zijn, maar het is onduidelijk wie…

 

Persoonlijke mening:
Het boek start met een kleine introductie van de hoofdrolspelers. Hmmm, er zit een psycholoog bij, het is zeker de psycholoog die de moordenaar is. Het is altijd degene waar je het minst van verwacht. Psychologen hebben zelf het tikkeltje “wacko” in hun hoofd. Je zult het boek zelf moeten lezen als je wil weten of mijn vooroordelen terecht zijn.

De spanning wordt geleidelijk aan opgebouwd. Je komt beetje per beetje meer te weten over de personages en wat hun link met de vermoorde is.

Halverwege het verhaal wordt teruggeblikt op het verleden van Morgan Sheppard. Een groot aantal hoofdstukken gaan over hoe hij als 11-jarige de moord op zijn wiskundeleraar heeft opgelost. Ik vind de overgang niet geslaagd en ervaar het echt een spanningsbreuk. Het verleden vind ik echt saai beschreven en moest mij er door sleuren.

Naar het einde van het verhaal komen de verhaallijnen van het heden en het verleden samen. Wanneer je eindelijk weet hoe de vork aan de steel zit zijn er nog 20 bladzijden te gaan. Ik vind het maar saai en moest mezelf motiveren om het eind te lezen.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – XXL Checklist
De 10 kleuren – Lees een boek met zwart in de cover.

Heel de cover van “Tik Tak” is zwart.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-015 “Verkiezingen”

Federale verkiezingen 2019

Binnenkort is het weer zover: verkiezingen! Als er geen stemplicht zou zijn, maar stemrecht dan denk ik niet dat ik de moeite nog doe om te gaan stemmen. Het volk – waar het in principe zou moeten om draaien – wordt toch genegeerd. Het enige waar de politici mee bezig zijn is hun eigen portemonnee, ego,…

Ik vind kleur niet zo belangrijk, maar wel personen. Zo vind ik Jan Jambon, Theo Francken, Ben Weyts goed bezig. Maggie De Block daarentegen, die wil ik absoluut niet terug zien. Wat die allemaal uitsteekt op gezondheid!!!

Politiek interesseert mij niet zo, dus ik weet eigenlijk niet welk programma elke partij heeft, dus zo’n stemtest van De Standaard vind ik wel ideaal. Ik ben wel totaal verrast dat Groen en Vlaams Belang bovenaan komen voor de Federale verkiezingen. Dit zijn nu eens 2 partijen waar ik nooit zou op stemmen.

Er zijn maar een aantal thema’s die ik belangrijk vind. Als eerste vind ik dat niet de gevolgen zoals burn-out & depressie aangepakt moeten worden zoals Maggie dit nu doet, maar wel de oorzaken. Zorg eens voor belastingvermindering voor de werkgevers en werknemers zodat er veel meer ademruimte ontstaat. Nu moet er altijd maar meer werk verzet worden met altijd maar minder personeel omdat het anders niet rendabel is. De druk wordt veel te hoog met alle gevolgen van dien!

Ten tweede vind ik dat dierenmishandeling veel strenger aangepakt moet worden. Zware boetes & gevangenisstraffen voor de overtreders. Een dierenpolitie invoeren sta ik zeker en vast voor open.

Ten derde mag er voor mij veel meer geïnvesteerd worden in openbaar vervoer. De NMBS zit met verouderd materieel waardoor er heel veel defecten het openbaar vervoer in de war sturen. Investeren in openbaar vervoer en het aantrekkelijk ervan maken, kan een oplossing zijn voor het fileprobleem. Als bijkomend thema mag het belastingvoordeel op de bedrijfswagens afgeschaft worden. Zo komt er al budget vrij om te investeren in openbaar vervoer.

Ten vierde mogen de pensioenen ook wel eens herwerkt worden van sparen voor het pensioen van de vorige generatie naar sparen voor je eigen pensioen. Niet gewerkt = geen pensioen in mijn ogen met uitzondering van de zieken.

Ten vijfde ben ik er van overtuigd dat er veel te veel geld gespendeerd wordt aan werkloosheid, ontwikkelingshulp, migranten,… Begrijp me niet verkeerd, ik vind dit zeker en vast goed dat er middelen aan gespendeerd worden, maar soms heb ik toch de indruk dat er meer geld vloeit naar vreemden dan naar rasechte inwoners die ook in armoede leven. Wat werkloosheid betreft, iedereen kan eens pech hebben en dat is het zeker en vast aan te raden dat er een vangnet is. Wat is niet ok vind is dat je pensioenrechten opbouwt terwijl je op werkloosheid staat, de werkloosheidsval (=verschil te klein tussen loon en werkloosheid), “beroepswerklozen” (profiteurs die heel lang op werkloosheid blijven), bijpassing op loon zoals C131b (deeltijds werken met aanvulling van werkloosheid),…

De stemtest toont duidelijk aan dat kleur niet uitmaakt voor mij want de resultaten voor de Vlaamse verkiezingen en Europese verkiezingen tonen andere kleuren als favoriet.

Vlaamse verkiezingen 2019

Europese verkiezingen 2019

De edele kunst van not giving a f*ck

Titel: De edele kunst van not giving a f*ck
Auteur: Mark Manson
ISBN: 9789044976496
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Van populair weblog naar New York Times-bestseller is dit hét boek voor zelfhulphaters! Stop met altijd maar positief zijn, en leer in plaats daarvan om te gaan met je tekortkomingen en de tegenslagen in het leven. Zodra je niet meer wegrent voor je angsten, fouten en onzekerheden maar de pijnlijke waarheid onder ogen durft te zien, vind je de moed en het zelfvertrouwen waar je in deze tijd zo’n behoefte aan hebt.

Mark Manson geeft je de tools om te kiezen waar jij om geeft, en dus ook waar je niet om geeft. Dat idee omarmen werkt bevrijdend. Humoristisch en vol goede grappen, maar bovenal ondersteund door wetenschappelijk onderzoek.

Persoonlijke mening:
Ik ben ervan overtuigd dat ik de edele kunst van not giving a f*ck goed onder de knie heb en toch ben ik benieuwd naar dit boek. Ik heb het mij direct aangeschaft wanneer het dagdeal op Bookspot was.

Na het lezen van het eerste hoofdstuk had ik al door dat ik niet houd van Mark Manson’s stijl. Ik geef het boek echter een kans en lees verder. Alleen boeken die ik bloedirritant vind, lees ik niet verder.

“We lijden om de eenvoudige reden dat lijden biologisch nuttig is. het is een natuurlijke manier om verandering te bewerkstelligen. De evolutie heeft ervoor gezorgd dat we in ons leven altijd een zekere mate van ontevredenheid kennen, want het is het lichtelijk ontevreden en onzekere schepsel dat het meest zijn best zal doen om te vernieuwen en te overleven. Ons brein zit zo in elkaar dat we ontevreden raken over wat we hebben en dat we alleen tevreden kunnen worden van dingen die we niet hebben.”
Ik ben niet akkoord met bovenstaand citaat. Ik ben er integendeel van overtuigd dat je tevreden bent wanneer je accepteert dat je genoeg hebt en niet constant meer verlangt.

Zijn volgende stelling “Geluk ontstaat door het oplossen van problemen” geloof ik al evenmin.

Ik heb toch overwogen om ook dit boek aan de kant te gooien. Mijn doorzettingsvermogen (wat anderen koppigheid noemen) nam het over en uiteindelijk komen er toch nog interessante hoofdstukken aan bod. Eindelijk komt Mark tot de kern van de zaak. Zaken waardoor ik steevast overtuigd ben dat ik de kunst al bezit. Hij bespreekt 5 waarden, namelijk ten eerste verantwoordelijkheid nemen voor alles wat zich in je leven voordoet, ongeacht wiens fout het is. Ten tweede het besef van je eigen onwetendheid en het koesteren van constante twijfel over je eigen overtuigingen. Ten derde de bereidheid om je eigen tekortkomingen en fouten te ontdekken zodat je daar verbetering in kunt aanbrengen. Ten vierde in staat zijn zowel nee te zeggen als te horen, daarmee duidelijk definiërend wat je wel en niet accepteert in je leven. Als laatste het besef van je eigen sterfelijkheid.

Met sommige waarden ben ik het eens, met andere vele minder. Ook vind ik dat er nu en dan iets schort aan de logica dat Mark gebruikt. In het hoofdstuk over onzekerheid beweert hem dat je best wat onzekerder mag worden, maar als je er bepaalde kernwaarden en overtuigingen op na houdt waarvan je van je gelijk overtuigd bent, dan is dit een teken van onzekerheid. Uhmm, je moest onzekerder worden, maar je bent blijkbaar al bezig met je onzekerheid te verbergen… Logica? Ver te zoeken.

Het boek was absoluut niets voor mij. Ik heb mij er door moeten sleuren. De stijl en de inhoud waren mijn ding niet. Zijn 5 waarden kan ik mee leven, maar de beschrijving en de uitwerking ervan niet altijd.

Whatever, I do not give a f*ck!

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – XXL Checklist
De 10 kleuren – Lees een boek met oranje in de cover.

Heel de cover van “De edele kunst van not giving a f*ck” is oranje.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Reisverslag van een kat

Titel: Reisverslag van een kat
Auteur: Hiro Arikawa
ISBN: 9789026341298
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Nana weet niet waar hij naartoe gaat en waarom ze de reis maken. Maar het betekent wel dat hij voor in een zilverkleurig busje mag zitten naast zijn baasje Satoru. Samen doorkruisen ze Japan en logeren bij oude vrienden. Ze komen bij een norse boer die in katten niets meer dan rattenvangers ziet; bij een hartelijk echtpaar met een B&B waar huisdieren welkom zijn; bij een treurige man die net verlaten is door zijn vrouw. Maar waarom zijn ze op reis? En waarom is iedereen zo geïnteresseerd in Nana? Wanneer Nana erachter komt, breekt zijn kleine hartje en hij zet alles op alles om het avontuur niet te laten eindigen.

Persoonlijke mening:
Satoru, een kattenliefhebber neemt een zwerfkat in huis nadat deze aangereden werd. Hij geeft de kater de naam “Nana”, wat 7 betekent. Het boek is overwegend geschreven vanuit het standpunt van Nana, maar je komt ook aan de hand van herinneringen meer te weten over het verleden van Satoru.

Nana en Satoru zijn twee zielsverwanten en hebben een goede tijd samen. Het noodlot slaat toe waardoor Satoru niet meer voor zijn geliefde kat kan zorgen. Hij gaat op zoek naar iemand die de kat kan adopteren.

Samen reizen ze heel Japan af op zoek naar de perfecte persoon die de kat kan adopteren. Hun avonturen worden heel mooi beschreven. Als kattenliefhebber heb ik echt genoten van dit boek en herken ik wel de streken van mijn eigen katten erin. Meermaals moest ik toch lachen met de gelijkenissen. De liefde tussen mens en kat wordt zo mooi beschreven dat ik er toch ook emotioneel van werd.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019
April – Lees eens iets anders

Ik lees voornamelijk thrillers en boeken over psychologie. Nu en dan laat ik mij wel eens verleiden om een ander soort boek te kopen, die dan meestal heel lang virtueel stof ligt te vergaren vooraleer het gelezen wordt. Zo heb ik Reisverslag van een kat al heel lang in collectie.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-014 “Zomertijd – Zzzzzz”

Afbeeldingsresultaat voor sleepyGeen lange blog vandaag want ik ben moe, heel moe! Zomertijd verstoort heel mijn bioritme en zal er nog maanden last van hebben. Maar ik ben blijkbaar wel niet de enige, kijk maar eens rond in jouw omgeving, heel veel vermoeide mensen te zien.

Op de trein zie ik ook terug veel slapende mensen zowel ’s morgens als ’s avonds, dat is tenminste als ik zelf mijn ogen kan openhouden. Ik gebruik het treinritje van ongeveer een uur nu om bij te slapen want anders komt het niet goed. Zo geraken natuurlijk mijn boeken niet uitgelezen. Het is nu toch wachten tot 16 april 2019 voor deel 5 & 6 uit de Will Trent reeks want die zijn in herdruk wat heel bizar klinkt voor e-books.

Het enige voordeel van zomertijd is dat de kat gewoon wintertijd aanhoudt en in plaats van mij om 4 uur wakker te maken, het al 5 uur is, ongeveer de tijd dat de wekker toch zou aflopen. Maar ja, de kat die went op den duur ook aan zomertijd…

Verdomme hé, wanneer wordt de zomertijd afgeschaft?!? En nog liefst samen met de wintertijd en terug GMT aanhouden zoals het hoort!!!

Verbroken

9789402753509_frontTitel: Verbroken
Reeks: Will Trent #4
Auteur: Karin Slaughter
ISBN: 9789402753509
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Na lange tijd keert arts en lijkschouwer Sara Linton voor een vakantie terug naar haar vroegere woonplaats Grant County, waar ze geconfronteerd wordt met de verdrinkingsdood van een jonge studente. De enige verdachte in de zaak pleegt zelfmoord; in zijn cel staat met bloed IK NIET op de muur geschreven. Sara roept hulp in van speciaal agent Will Trent. Hij treft een politieteam aan dat vastbesloten is de dood van de gevangene in de doofpot te stoppen. Ook de ondoorgrondelijke officier Lena Adams lijkt dingen voor hem te verzwijgen. Hij begint zich af te vragen of zij iets te maken heeft met de dood van Sara’s echtgenoot, de populaire politiechef Tolliver…

Persoonlijke mening:
Verbroken vind ik één van de mindere boeken uit de Will Trent reeks. Er wordt een levensloos lichaam van een vrouw gevonden. Alles lijkt op zelfmoord aangezien er een afscheidsbriefje gevonden wordt. Het wordt echter al snel duidelijk dat het een geënsceneerde zelfmoord betreft om moord te verbergen. Al snel wordt er een verdachte opgepakt die onder lichte dwang bekentenissen aflegt. Daarna pleegt hij zelfmoord in zijn cel. Sarah Linton die de verdachte nog kent van haar tijd als kinderarts gelooft niet dat hij een moordenaar is. Ze is er van overtuigd dat er geblunderd werd in het onderzoek en belt Amanda – Will’s baas – om zijn assistentie te vragen. Will wordt belast met het onderzoek, maar deze keer zonder zijn vaste partner Faith aangezien zij met bevallingsrust is.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – XXL Checklist
Acht keer van dun naar dik – Lees een boek met tussen de 300 en 399 bladzijden.

Vebroken telt 361 bladzijden.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-013 “Around the world in 2 hours”

Around the world in 2 hoursVandaag neem ik jullie mee naar mijn avontuur gisteren van around the world in 2 hours. Mijn zuster heeft er haar eerste optreden als dirigent van de Kon. Harmonie St Cecilia Rollegem. De drumband en de harmonie spelen gedurende 2 uur muziek van over de hele wereld. Het concert vat stipt om 20:15 aan in de kerk te Rollegem. Een beetje een vreemde locatie voor een concert, maar bon, het viel zeker en vast goed mee qua locatie. Je werd niet al te veel afgeleid door de godsdienstige taferelen op de achtergrond.

Rollegem ligt niet bepaald bij de deur van Essen, dus het is vroeg uit de veren kruipen om de trein van 7:32 richting Antwerpen te nemen. Het was reeds licht, dus dat viel ook al mee, vanaf vandaag zal dat niet het geval meer zijn op dat tijdstip. Een normaal ritje van Essen naar Kortrijk duurt ongeveer 2,5 uur, maar net dit weekend besloot Infrabel om te werken aan de sporen tussen Gent Sint-Pieters en Waregem. Er werd een vervangende bus ingelegd tussen Gent en Waregem. Er zijn maar 5 minuten voorzien om van de trein op de bus te stappen. Het station van Gent is een vrij groot station en ik zie het doemscenario al zo voor ogen: je raakt nooit op tijd buiten, je weet niet waar de bussen zich bevinden en als je ze dan spot, dan vertrekken ze net. In Waregem staat dan de trein terug op je te wachten. Hmmm terug een doemscenario borrelt op. Het busritje duurt een uur en je weet maar nooit wat er allemaal onderweg gebeurt, het zou me niet verbazen dat bij aankomst de trein reeds riebedebie is en daar sta je daar dan in Waregem een uur te koekeloeren tot de volgende trein komt. Nee dank je wel NMBS, dat traject gaan we toch maar niet doen. O, er is een alternatief via Brussel, weliswaar 3,5 uur en 2 overstappen. Als dat maar goed komt. Het wordt het langste ritje naar West-Vlaanderen ooit.

Eerste trein vertrekt tijdig en geraakt ook tijdig op de bestemming Antwerpen. De overstap is heel gemakkelijk, het is de volgende trein die op hetzelfde spoort 10 minuten later binnen komt rijden. Het is de Benelux trein richting Brussel. Die Nederlandse treinen zijn toch stukken comfortabeler dan de Belgische. Onderweg passeren we de luchthaven te Zaventem. Net voor de trein aankomt te Zaventem, passeren er 2 politie agenten door de middengang die iedere man serieus aanstaren en de mannen van Arabische roots nog meer indringend en intimiderend aanstaren. Ik word volledig genegeerd. Alsof een Belgische vrouw geen bom kan bij hebben in haar rugzak. Yeah, I know I am the BOMB. (Haha, just kidding). Zou het vliegtuig naar Rekkem sneller zijn dan de trein? Ze hebben dan wel geen bankautomaten meer in Rekkem, maar een landingsbaan zal er zeker en vast wel zijn. Muhahaha. Helaas stond er niet aangeduid naar waar het vliegtuig vloog en als het wel in Rekkem landt. Stel je voor dat ik er uit moet springen met een parachute. Neenee, we blijven maar netjes op de trein zitten. Ook deze trein komt perfect op tijd aan te Brussel. Nu is het 20 minuutjes wachten op de volgende trein. De website gaf aan dat de volgende trein de IC trein naar Oostende is dat ik nodig heb. WTF, ik zie geen trein naar Oostende, wel eentje naar Zottegem en Kortrijk. Ah, het is wel degelijk dezelfde trein want vertrekt op hetzelfde spoor en zelfde tijdstip. NMBS, hou het eens consequent. Denk aan alle analfabeten & anderstaligen die letters vergelijken en aan autisten die hierdoor helemaal in de war geraken en de kluts kwijt geraken. Het voordeel van Brussel is de tweetaligheid. Nu ik toch terug richting Frans-Waalse grens ga, laat ik wat oefenen door de Franse kant te nemen van de borden. Ce train s’arrête à Denderleeuw, Haaltert, Burst, Herzele, Zottegem, Munkzwalm, Audenarde, Courtrai,… Wow, van de meeste gemeenten heb ik zelfs nog nooit gehoord, laat staan dat ik weet waar ze liggen.

Ook de laatste trein komt netjes op tijd het station van Kortrijk binnengebold. Whoot whoot Around Belgium in 4 hours. Zeg nu nog eens dat de NMBS duur is, 3,5 uur reisplezier voor slecht 7,70 euro (voor -26 jarigen zelfs nog goedkoper met een Go Pass). Mijn chauffeur (mijn lieve mama) staat ook al klaar om mij daar op te pikken. Van al dat reizen krijgt een mens dorst en honger, dus we stranden nog in kafé o lait te Lauwe. Het is er heel aangenaam op het terras en mijn mooi wit kleurtje wordt ingeruild voor een kreeftrood kleurtje. Verdomme, weg mijn mooi wit kleurtje (zonder racistisch te willen klinken).

Eindelijk is het tijd om te vertrekken naar het concert waar ik al heel de dag naar uitkijk. Mijn zus heeft ons de beste plaatsen gereserveerd op de eerste rij. Whola, die drumband staat op een paar centimeters van de eerste rij, toch maar oordopjes insteken. Op de achtergrond staat er een scherm waarop de bestemming van het vliegtuig geprojecteerd wordt van de ene bestemming naar de andere. Ook wordt er tijdens het nummer beelden van het betreffende land getoond. Bij aanvang van het concert  heet de piloot ons welkom en krijgen we alle veiligheidsvoorschriften in het vliegtuig mee van de airhostessen. Het volgende nummer wordt telkens op een humoristische manier gepresenteerd. Voor de pauze steekt de drumband van wal met enkele nummers. Nadien neemt de harmonie het over. Ze nemen ons mee naar Londen, Egypte, India, China, New Orleans, Far West, Jamaica, Paaseiland, Japan. Na de pauze vliegt het vliegtuig richting Rusland, Georgië, Israël, Griekenland, Tsjechië, Spanje, Ierland en met laatste bestemming Schotland. Het was een prachtig concert. Zusje, je hebt dat schitterend gedaan! Volgend jaar kom ik zeker opnieuw naar het concert.

Op zondag is het terug een ritje van 3,5 uur richting Essen via Brussel. Verdorie, het zomeruur is nu nog niet afgeschaft!