Tik Tak

Titel: Tik Tak
Auteur: Chris McGeorge
ISBN: 9789024581061
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Als 11-jarig jongetje loste Morgan Sheppard de moord op zijn wiskundeleraar op, terwijl iedereen dacht aan zelfmoord. Nu, 25 jaar later, wordt hij wakker, geboeid aan een bed in een onbekende hotelkamer, met vijf vreemden die ook net ontwaken. In de badkamer ligt een lijk. Op de tv verschijnt een man met een masker op. Sheppard krijgt de opdracht om binnen 3 uur de moord op te lossen, anders zal iedereen sterven. De moordenaar blijkt een van de aanwezigen te zijn, maar het is onduidelijk wie…

 

Persoonlijke mening:
Het boek start met een kleine introductie van de hoofdrolspelers. Hmmm, er zit een psycholoog bij, het is zeker de psycholoog die de moordenaar is. Het is altijd degene waar je het minst van verwacht. Psychologen hebben zelf het tikkeltje “wacko” in hun hoofd. Je zult het boek zelf moeten lezen als je wil weten of mijn vooroordelen terecht zijn.

De spanning wordt geleidelijk aan opgebouwd. Je komt beetje per beetje meer te weten over de personages en wat hun link met de vermoorde is.

Halverwege het verhaal wordt teruggeblikt op het verleden van Morgan Sheppard. Een groot aantal hoofdstukken gaan over hoe hij als 11-jarige de moord op zijn wiskundeleraar heeft opgelost. Ik vind de overgang niet geslaagd en ervaar het echt een spanningsbreuk. Het verleden vind ik echt saai beschreven en moest mij er door sleuren.

Naar het einde van het verhaal komen de verhaallijnen van het heden en het verleden samen. Wanneer je eindelijk weet hoe de vork aan de steel zit zijn er nog 20 bladzijden te gaan. Ik vind het maar saai en moest mezelf motiveren om het eind te lezen.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – XXL Checklist
De 10 kleuren – Lees een boek met zwart in de cover.

Heel de cover van “Tik Tak” is zwart.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-015 “Verkiezingen”

Federale verkiezingen 2019

Binnenkort is het weer zover: verkiezingen! Als er geen stemplicht zou zijn, maar stemrecht dan denk ik niet dat ik de moeite nog doe om te gaan stemmen. Het volk – waar het in principe zou moeten om draaien – wordt toch genegeerd. Het enige waar de politici mee bezig zijn is hun eigen portemonnee, ego,…

Ik vind kleur niet zo belangrijk, maar wel personen. Zo vind ik Jan Jambon, Theo Francken, Ben Weyts goed bezig. Maggie De Block daarentegen, die wil ik absoluut niet terug zien. Wat die allemaal uitsteekt op gezondheid!!!

Politiek interesseert mij niet zo, dus ik weet eigenlijk niet welk programma elke partij heeft, dus zo’n stemtest van De Standaard vind ik wel ideaal. Ik ben wel totaal verrast dat Groen en Vlaams Belang bovenaan komen voor de Federale verkiezingen. Dit zijn nu eens 2 partijen waar ik nooit zou op stemmen.

Er zijn maar een aantal thema’s die ik belangrijk vind. Als eerste vind ik dat niet de gevolgen zoals burn-out & depressie aangepakt moeten worden zoals Maggie dit nu doet, maar wel de oorzaken. Zorg eens voor belastingvermindering voor de werkgevers en werknemers zodat er veel meer ademruimte ontstaat. Nu moet er altijd maar meer werk verzet worden met altijd maar minder personeel omdat het anders niet rendabel is. De druk wordt veel te hoog met alle gevolgen van dien!

Ten tweede vind ik dat dierenmishandeling veel strenger aangepakt moet worden. Zware boetes & gevangenisstraffen voor de overtreders. Een dierenpolitie invoeren sta ik zeker en vast voor open.

Ten derde mag er voor mij veel meer geïnvesteerd worden in openbaar vervoer. De NMBS zit met verouderd materieel waardoor er heel veel defecten het openbaar vervoer in de war sturen. Investeren in openbaar vervoer en het aantrekkelijk ervan maken, kan een oplossing zijn voor het fileprobleem. Als bijkomend thema mag het belastingvoordeel op de bedrijfswagens afgeschaft worden. Zo komt er al budget vrij om te investeren in openbaar vervoer.

Ten vierde mogen de pensioenen ook wel eens herwerkt worden van sparen voor het pensioen van de vorige generatie naar sparen voor je eigen pensioen. Niet gewerkt = geen pensioen in mijn ogen met uitzondering van de zieken.

Ten vijfde ben ik er van overtuigd dat er veel te veel geld gespendeerd wordt aan werkloosheid, ontwikkelingshulp, migranten,… Begrijp me niet verkeerd, ik vind dit zeker en vast goed dat er middelen aan gespendeerd worden, maar soms heb ik toch de indruk dat er meer geld vloeit naar vreemden dan naar rasechte inwoners die ook in armoede leven. Wat werkloosheid betreft, iedereen kan eens pech hebben en dat is het zeker en vast aan te raden dat er een vangnet is. Wat is niet ok vind is dat je pensioenrechten opbouwt terwijl je op werkloosheid staat, de werkloosheidsval (=verschil te klein tussen loon en werkloosheid), “beroepswerklozen” (profiteurs die heel lang op werkloosheid blijven), bijpassing op loon zoals C131b (deeltijds werken met aanvulling van werkloosheid),…

De stemtest toont duidelijk aan dat kleur niet uitmaakt voor mij want de resultaten voor de Vlaamse verkiezingen en Europese verkiezingen tonen andere kleuren als favoriet.

Vlaamse verkiezingen 2019

Europese verkiezingen 2019

De edele kunst van not giving a f*ck

Titel: De edele kunst van not giving a f*ck
Auteur: Mark Manson
ISBN: 9789044976496
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Van populair weblog naar New York Times-bestseller is dit hét boek voor zelfhulphaters! Stop met altijd maar positief zijn, en leer in plaats daarvan om te gaan met je tekortkomingen en de tegenslagen in het leven. Zodra je niet meer wegrent voor je angsten, fouten en onzekerheden maar de pijnlijke waarheid onder ogen durft te zien, vind je de moed en het zelfvertrouwen waar je in deze tijd zo’n behoefte aan hebt.

Mark Manson geeft je de tools om te kiezen waar jij om geeft, en dus ook waar je niet om geeft. Dat idee omarmen werkt bevrijdend. Humoristisch en vol goede grappen, maar bovenal ondersteund door wetenschappelijk onderzoek.

Persoonlijke mening:
Ik ben ervan overtuigd dat ik de edele kunst van not giving a f*ck goed onder de knie heb en toch ben ik benieuwd naar dit boek. Ik heb het mij direct aangeschaft wanneer het dagdeal op Bookspot was.

Na het lezen van het eerste hoofdstuk had ik al door dat ik niet houd van Mark Manson’s stijl. Ik geef het boek echter een kans en lees verder. Alleen boeken die ik bloedirritant vind, lees ik niet verder.

“We lijden om de eenvoudige reden dat lijden biologisch nuttig is. het is een natuurlijke manier om verandering te bewerkstelligen. De evolutie heeft ervoor gezorgd dat we in ons leven altijd een zekere mate van ontevredenheid kennen, want het is het lichtelijk ontevreden en onzekere schepsel dat het meest zijn best zal doen om te vernieuwen en te overleven. Ons brein zit zo in elkaar dat we ontevreden raken over wat we hebben en dat we alleen tevreden kunnen worden van dingen die we niet hebben.”
Ik ben niet akkoord met bovenstaand citaat. Ik ben er integendeel van overtuigd dat je tevreden bent wanneer je accepteert dat je genoeg hebt en niet constant meer verlangt.

Zijn volgende stelling “Geluk ontstaat door het oplossen van problemen” geloof ik al evenmin.

Ik heb toch overwogen om ook dit boek aan de kant te gooien. Mijn doorzettingsvermogen (wat anderen koppigheid noemen) nam het over en uiteindelijk komen er toch nog interessante hoofdstukken aan bod. Eindelijk komt Mark tot de kern van de zaak. Zaken waardoor ik steevast overtuigd ben dat ik de kunst al bezit. Hij bespreekt 5 waarden, namelijk ten eerste verantwoordelijkheid nemen voor alles wat zich in je leven voordoet, ongeacht wiens fout het is. Ten tweede het besef van je eigen onwetendheid en het koesteren van constante twijfel over je eigen overtuigingen. Ten derde de bereidheid om je eigen tekortkomingen en fouten te ontdekken zodat je daar verbetering in kunt aanbrengen. Ten vierde in staat zijn zowel nee te zeggen als te horen, daarmee duidelijk definiërend wat je wel en niet accepteert in je leven. Als laatste het besef van je eigen sterfelijkheid.

Met sommige waarden ben ik het eens, met andere vele minder. Ook vind ik dat er nu en dan iets schort aan de logica dat Mark gebruikt. In het hoofdstuk over onzekerheid beweert hem dat je best wat onzekerder mag worden, maar als je er bepaalde kernwaarden en overtuigingen op na houdt waarvan je van je gelijk overtuigd bent, dan is dit een teken van onzekerheid. Uhmm, je moest onzekerder worden, maar je bent blijkbaar al bezig met je onzekerheid te verbergen… Logica? Ver te zoeken.

Het boek was absoluut niets voor mij. Ik heb mij er door moeten sleuren. De stijl en de inhoud waren mijn ding niet. Zijn 5 waarden kan ik mee leven, maar de beschrijving en de uitwerking ervan niet altijd.

Whatever, I do not give a f*ck!

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – XXL Checklist
De 10 kleuren – Lees een boek met oranje in de cover.

Heel de cover van “De edele kunst van not giving a f*ck” is oranje.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Reisverslag van een kat

Titel: Reisverslag van een kat
Auteur: Hiro Arikawa
ISBN: 9789026341298
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Nana weet niet waar hij naartoe gaat en waarom ze de reis maken. Maar het betekent wel dat hij voor in een zilverkleurig busje mag zitten naast zijn baasje Satoru. Samen doorkruisen ze Japan en logeren bij oude vrienden. Ze komen bij een norse boer die in katten niets meer dan rattenvangers ziet; bij een hartelijk echtpaar met een B&B waar huisdieren welkom zijn; bij een treurige man die net verlaten is door zijn vrouw. Maar waarom zijn ze op reis? En waarom is iedereen zo geïnteresseerd in Nana? Wanneer Nana erachter komt, breekt zijn kleine hartje en hij zet alles op alles om het avontuur niet te laten eindigen.

Persoonlijke mening:
Satoru, een kattenliefhebber neemt een zwerfkat in huis nadat deze aangereden werd. Hij geeft de kater de naam “Nana”, wat 7 betekent. Het boek is overwegend geschreven vanuit het standpunt van Nana, maar je komt ook aan de hand van herinneringen meer te weten over het verleden van Satoru.

Nana en Satoru zijn twee zielsverwanten en hebben een goede tijd samen. Het noodlot slaat toe waardoor Satoru niet meer voor zijn geliefde kat kan zorgen. Hij gaat op zoek naar iemand die de kat kan adopteren.

Samen reizen ze heel Japan af op zoek naar de perfecte persoon die de kat kan adopteren. Hun avonturen worden heel mooi beschreven. Als kattenliefhebber heb ik echt genoten van dit boek en herken ik wel de streken van mijn eigen katten erin. Meermaals moest ik toch lachen met de gelijkenissen. De liefde tussen mens en kat wordt zo mooi beschreven dat ik er toch ook emotioneel van werd.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019
April – Lees eens iets anders

Ik lees voornamelijk thrillers en boeken over psychologie. Nu en dan laat ik mij wel eens verleiden om een ander soort boek te kopen, die dan meestal heel lang virtueel stof ligt te vergaren vooraleer het gelezen wordt. Zo heb ik Reisverslag van een kat al heel lang in collectie.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-014 “Zomertijd – Zzzzzz”

Afbeeldingsresultaat voor sleepyGeen lange blog vandaag want ik ben moe, heel moe! Zomertijd verstoort heel mijn bioritme en zal er nog maanden last van hebben. Maar ik ben blijkbaar wel niet de enige, kijk maar eens rond in jouw omgeving, heel veel vermoeide mensen te zien.

Op de trein zie ik ook terug veel slapende mensen zowel ’s morgens als ’s avonds, dat is tenminste als ik zelf mijn ogen kan openhouden. Ik gebruik het treinritje van ongeveer een uur nu om bij te slapen want anders komt het niet goed. Zo geraken natuurlijk mijn boeken niet uitgelezen. Het is nu toch wachten tot 16 april 2019 voor deel 5 & 6 uit de Will Trent reeks want die zijn in herdruk wat heel bizar klinkt voor e-books.

Het enige voordeel van zomertijd is dat de kat gewoon wintertijd aanhoudt en in plaats van mij om 4 uur wakker te maken, het al 5 uur is, ongeveer de tijd dat de wekker toch zou aflopen. Maar ja, de kat die went op den duur ook aan zomertijd…

Verdomme hé, wanneer wordt de zomertijd afgeschaft?!? En nog liefst samen met de wintertijd en terug GMT aanhouden zoals het hoort!!!

Verbroken

9789402753509_frontTitel: Verbroken
Reeks: Will Trent #4
Auteur: Karin Slaughter
ISBN: 9789402753509
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Na lange tijd keert arts en lijkschouwer Sara Linton voor een vakantie terug naar haar vroegere woonplaats Grant County, waar ze geconfronteerd wordt met de verdrinkingsdood van een jonge studente. De enige verdachte in de zaak pleegt zelfmoord; in zijn cel staat met bloed IK NIET op de muur geschreven. Sara roept hulp in van speciaal agent Will Trent. Hij treft een politieteam aan dat vastbesloten is de dood van de gevangene in de doofpot te stoppen. Ook de ondoorgrondelijke officier Lena Adams lijkt dingen voor hem te verzwijgen. Hij begint zich af te vragen of zij iets te maken heeft met de dood van Sara’s echtgenoot, de populaire politiechef Tolliver…

Persoonlijke mening:
Verbroken vind ik één van de mindere boeken uit de Will Trent reeks. Er wordt een levensloos lichaam van een vrouw gevonden. Alles lijkt op zelfmoord aangezien er een afscheidsbriefje gevonden wordt. Het wordt echter al snel duidelijk dat het een geënsceneerde zelfmoord betreft om moord te verbergen. Al snel wordt er een verdachte opgepakt die onder lichte dwang bekentenissen aflegt. Daarna pleegt hij zelfmoord in zijn cel. Sarah Linton die de verdachte nog kent van haar tijd als kinderarts gelooft niet dat hij een moordenaar is. Ze is er van overtuigd dat er geblunderd werd in het onderzoek en belt Amanda – Will’s baas – om zijn assistentie te vragen. Will wordt belast met het onderzoek, maar deze keer zonder zijn vaste partner Faith aangezien zij met bevallingsrust is.

Rating:
★★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – XXL Checklist
Acht keer van dun naar dik – Lees een boek met tussen de 300 en 399 bladzijden.

Vebroken telt 361 bladzijden.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-013 “Around the world in 2 hours”

Around the world in 2 hoursVandaag neem ik jullie mee naar mijn avontuur gisteren van around the world in 2 hours. Mijn zuster heeft er haar eerste optreden als dirigent van de Kon. Harmonie St Cecilia Rollegem. De drumband en de harmonie spelen gedurende 2 uur muziek van over de hele wereld. Het concert vat stipt om 20:15 aan in de kerk te Rollegem. Een beetje een vreemde locatie voor een concert, maar bon, het viel zeker en vast goed mee qua locatie. Je werd niet al te veel afgeleid door de godsdienstige taferelen op de achtergrond.

Rollegem ligt niet bepaald bij de deur van Essen, dus het is vroeg uit de veren kruipen om de trein van 7:32 richting Antwerpen te nemen. Het was reeds licht, dus dat viel ook al mee, vanaf vandaag zal dat niet het geval meer zijn op dat tijdstip. Een normaal ritje van Essen naar Kortrijk duurt ongeveer 2,5 uur, maar net dit weekend besloot Infrabel om te werken aan de sporen tussen Gent Sint-Pieters en Waregem. Er werd een vervangende bus ingelegd tussen Gent en Waregem. Er zijn maar 5 minuten voorzien om van de trein op de bus te stappen. Het station van Gent is een vrij groot station en ik zie het doemscenario al zo voor ogen: je raakt nooit op tijd buiten, je weet niet waar de bussen zich bevinden en als je ze dan spot, dan vertrekken ze net. In Waregem staat dan de trein terug op je te wachten. Hmmm terug een doemscenario borrelt op. Het busritje duurt een uur en je weet maar nooit wat er allemaal onderweg gebeurt, het zou me niet verbazen dat bij aankomst de trein reeds riebedebie is en daar sta je daar dan in Waregem een uur te koekeloeren tot de volgende trein komt. Nee dank je wel NMBS, dat traject gaan we toch maar niet doen. O, er is een alternatief via Brussel, weliswaar 3,5 uur en 2 overstappen. Als dat maar goed komt. Het wordt het langste ritje naar West-Vlaanderen ooit.

Eerste trein vertrekt tijdig en geraakt ook tijdig op de bestemming Antwerpen. De overstap is heel gemakkelijk, het is de volgende trein die op hetzelfde spoort 10 minuten later binnen komt rijden. Het is de Benelux trein richting Brussel. Die Nederlandse treinen zijn toch stukken comfortabeler dan de Belgische. Onderweg passeren we de luchthaven te Zaventem. Net voor de trein aankomt te Zaventem, passeren er 2 politie agenten door de middengang die iedere man serieus aanstaren en de mannen van Arabische roots nog meer indringend en intimiderend aanstaren. Ik word volledig genegeerd. Alsof een Belgische vrouw geen bom kan bij hebben in haar rugzak. Yeah, I know I am the BOMB. (Haha, just kidding). Zou het vliegtuig naar Rekkem sneller zijn dan de trein? Ze hebben dan wel geen bankautomaten meer in Rekkem, maar een landingsbaan zal er zeker en vast wel zijn. Muhahaha. Helaas stond er niet aangeduid naar waar het vliegtuig vloog en als het wel in Rekkem landt. Stel je voor dat ik er uit moet springen met een parachute. Neenee, we blijven maar netjes op de trein zitten. Ook deze trein komt perfect op tijd aan te Brussel. Nu is het 20 minuutjes wachten op de volgende trein. De website gaf aan dat de volgende trein de IC trein naar Oostende is dat ik nodig heb. WTF, ik zie geen trein naar Oostende, wel eentje naar Zottegem en Kortrijk. Ah, het is wel degelijk dezelfde trein want vertrekt op hetzelfde spoor en zelfde tijdstip. NMBS, hou het eens consequent. Denk aan alle analfabeten & anderstaligen die letters vergelijken en aan autisten die hierdoor helemaal in de war geraken en de kluts kwijt geraken. Het voordeel van Brussel is de tweetaligheid. Nu ik toch terug richting Frans-Waalse grens ga, laat ik wat oefenen door de Franse kant te nemen van de borden. Ce train s’arrête à Denderleeuw, Haaltert, Burst, Herzele, Zottegem, Munkzwalm, Audenarde, Courtrai,… Wow, van de meeste gemeenten heb ik zelfs nog nooit gehoord, laat staan dat ik weet waar ze liggen.

Ook de laatste trein komt netjes op tijd het station van Kortrijk binnengebold. Whoot whoot Around Belgium in 4 hours. Zeg nu nog eens dat de NMBS duur is, 3,5 uur reisplezier voor slecht 7,70 euro (voor -26 jarigen zelfs nog goedkoper met een Go Pass). Mijn chauffeur (mijn lieve mama) staat ook al klaar om mij daar op te pikken. Van al dat reizen krijgt een mens dorst en honger, dus we stranden nog in kafé o lait te Lauwe. Het is er heel aangenaam op het terras en mijn mooi wit kleurtje wordt ingeruild voor een kreeftrood kleurtje. Verdomme, weg mijn mooi wit kleurtje (zonder racistisch te willen klinken).

Eindelijk is het tijd om te vertrekken naar het concert waar ik al heel de dag naar uitkijk. Mijn zus heeft ons de beste plaatsen gereserveerd op de eerste rij. Whola, die drumband staat op een paar centimeters van de eerste rij, toch maar oordopjes insteken. Op de achtergrond staat er een scherm waarop de bestemming van het vliegtuig geprojecteerd wordt van de ene bestemming naar de andere. Ook wordt er tijdens het nummer beelden van het betreffende land getoond. Bij aanvang van het concert  heet de piloot ons welkom en krijgen we alle veiligheidsvoorschriften in het vliegtuig mee van de airhostessen. Het volgende nummer wordt telkens op een humoristische manier gepresenteerd. Voor de pauze steekt de drumband van wal met enkele nummers. Nadien neemt de harmonie het over. Ze nemen ons mee naar Londen, Egypte, India, China, New Orleans, Far West, Jamaica, Paaseiland, Japan. Na de pauze vliegt het vliegtuig richting Rusland, Georgië, Israël, Griekenland, Tsjechië, Spanje, Ierland en met laatste bestemming Schotland. Het was een prachtig concert. Zusje, je hebt dat schitterend gedaan! Volgend jaar kom ik zeker opnieuw naar het concert.

Op zondag is het terug een ritje van 3,5 uur richting Essen via Brussel. Verdorie, het zomeruur is nu nog niet afgeschaft!

Genesis

9789402753493_frontTitel: Genesis
Reeks: Will Trent #3
Auteur: Karin Slaughter
ISBN: 9789402753493
Uitvoering: e-book

Beschrijving:
Op een dag wordt een zwaar toegetakelde, naakte vrouw binnengebracht in een van de grootste ziekenhuizen van Atlanta. Ze belandt op de Eerste Hulp bij arts Sara Linton, die na een persoonlijke tragedie in Grant County een nieuw leven heeft opgebouwd in Atlanta. Sara krijgt de vrouw niet uit haar gedachten en wil achterhalen wat er gebeurd is. Wanneer speciaal agent Will Trent en agente Faith Mitchell op de zaak worden gezet, besluiten ze hun krachten te bundelen. Midden in de bossen ontdekken ze een huiveringwekkende, ondergrondse martelkamer. In de duistere ruimte treffen ze het gruwelijk verminkte lichaam van een vrouw aan. Als kort hierop weer een vrouw verdwijnt, wordt duidelijk dat de sadistische moordenaar nog lang niet van plan is te stoppen…

Persoonlijke mening:
Genesis vliegt er al meteen in. Karin Slaughter schuwt geen gruwel en zet meteen de setting voor het verhaal. Mijn ontbijt kwam er op de trein bijna terug uit. Het verhaal is opgesplitst in verschillende delen die dagen van een onderzoek verschrijven.

Faith en Will krijgen de opdracht om de moordenaar op te sporen en uit te vissen hoe de vork aan de steel zit. Een moordenaar heeft het voorzien op magere bitchy vrouwen die  niemand mist. Zoals gewoonlijk worden ze niet met open armen ontvangen door de plaatselijke politie. Integendeel ze worden eerder tegengewerkt.

Rating:
★★★★

Hebban Reading Challenge 2019 – Thriller Magazine Reading Challenge
(09) Lees een derde deel uit een thrillerreeks.

Genesis is het derde deel uit de Will Trent reeks.

Overzicht pagina Hebban Reading Challenge 2019

Blog #2019-012 “Klimaat”

54516598_1996685587120802_2732199984576331776_nHet klimaat, er is er momenteel veel om te doen. Vorige generaties hebben zich van het klimaat niets aangetrokken, de economie, die moest draaien ongeacht de gevolgen. Meer en meer was het motto, terwijl al die overproductie helemaal niet nodig is. De huidige generatie is zich al iets bewuster dat er een groot probleem is, maar ligt er ook nog niet zo wakker van, maar de volgende generatie, die moet er bijna wel van wakker liggen want de problemen hypothekeren hun toekomst. Dat het kleine Zweedse meisje Greta Thunberg in haar eentje een hele groep kon mobiliseren om klimaatmarsen te houden over de hele wereld om het thema onder de aandacht te brengen van politici is ongelofelijk! Ze heeft nochtans bakken kritiek te verwerken gekregen over haar autisme. De wereld zal nog personen met autisme zoals Greta nodig hebben die inzicht hebben in het probleem, die volharden volhouden in het zoeken naar een oplossing.

Dat we al wat bewuster zijn geworden dat het probleem niet verder genegeerd kan worden is één zaak, er effectief iets aan doen is een andere zaak.

Wie is er bereid om het vliegtuig links te laten liggen? Vliegtuigen zijn dermate vervuilend, maar toch gaan we liever op reis naar een bestemming die zo gemakkelijk per vliegtuig te bereiken is. Ik ben nog nooit in een vliegtuig gestapt en ik denk niet dat ik het snel zal doen. Ik ben geen fan van reizen en dat het milieubesparend is, vind ik een bonuspunt.

Wie is er bereid om minder vlees te eten (of vegetariër te worden)? Vlees groeit niet aan de bomen. Al die dieren stoten ongelofelijk veel CO2 uit. Al die overproductie van vlees is helemaal niet nodig. Ik ben alvast overtuigd om minder vlees te eten, het helemaal laten zal ik niet kunnen. De belangrijkste reden hiervoor is het dierenleed (zie ook Blog #2018-006 “Vegetarisch”) en opnieuw een bonuspunt voor het milieu. Sinds het schrijven van mijn vorige blog ben ik erin geslaagd om minder vlees te verspillen en minder vlees te consumeren.

Wie is er bereid om zijn elektriciteitsverbruik terug te dringen? Elektriciteit opwekken is heel milieuvervuilend. Aiaiai, hier loopt het fout voor mij. Ik geeft toe, ik kan niet meer zonder TV, laptop, smartphone,… Ook heb ik een grote voorkeur voor girale betalingen. Het giraal circuit draait op servers die ook veel elektriciteit verbruiken. Chartale betalingen verbruiken geen energie, alleen wanneer het gedrukt, geteld en vernietigd wordt.

Wie is er bereid zijn plasticverbruik terug te dringen? Hier kan ik zelf nog wat verbeteren. (zie ook Blog #2018-011 “Mei plasticvrij”) Voor sommige zaken vind ik plastic nu éénmaal handig om zijn duurzaamheid. Ik vertrouw een plastic zak toch meer dan een papieren zak om spullen onderweg te vervoeren. Ik heb onderweg altijd schrik dat de papieren zak het zal begeven. Voor de keren dat ik een papieren zak kreeg van winkeliers heb ik het nochtans nooit voorgehad. Misschien toch maar een irreële angst? Ook vind ik plastic flessen nu éénmaal handiger dan glazen flessen omwille van het gewicht. Ook ben ik niet overtuigd dat glas milieuvriendelijker is want die worden met chemicaliën gespoeld voor het hergebruik te kunnen garanderen. Wat ik wel overbodig vind is alle plastic verpakking rond producten. Eerst zijn de producten individueel met plastic omwikkeld en dan nog eens het pakket producten. Dat is echt wel overdreven. Toch voel ik mij hier machteloos, de producten worden nu éénmaal zo geleverd en verkocht. Toch zou ik het liever anders zien. Ik ben echter niet een persoon die daarom naar een andere speciaalzaak zou gaan waar je zelf met je potje komt die ze dan vullen. Wat ik wel apprecieer is dat Delhaize naar aanleiding van Mei Plasticvrij van vorig jaar besliste om de plastic zakjes voor groenten en fruit te vervangen door papieren versies. Het duurde enkele maanden, maar intussen zijn er. Dat vind ik echt super!

Wie is er bereid om zijn wagen links te laten liggen? Geef toe, het is wel heel gemakkelijk en comfortabel met de auto. Toch ga ik verder zonder auto. Ik rijdt amper met een wagen wat het dan ongelofelijk duur maakt om een auto te bezitten aan verzekering, autobelasting, onderhoud, keuring,… Bovendien heb ik een grote voorkeur om mij per trein te verplaatsen. Als ik kan kiezen tussen de trein en de wagen, dan kies ik altijd voor de trein. Het verkeer is gewoon veel te druk geworden voor mij. Terug een bonuspunt voor het klimaat.

En als laatste de salariswagen. Wie is bereid om tegen zijn werkgever te zeggen “Laat die salariswagen maar zitten, geef mij maar een fiets of een abonnement op het openbaar vervoer”? Ik denk niet veel. De auto is het comfortabelst en de salariswagen wordt dan nog een vergoed door de werkgever. Bovendien krijg je er een fiscaal voordeel op. Voor mijn part mogen ze onmiddellijk de salariswagen fiscaal oninteressant maken (in plaats van fiscale voordelen, extra heffingen erop). Het vrijgekomen budget kan beter geïnvesteerd worden in het openbaar vervoer en fietspaden. België zit bovendien met een serieus mobiliteitsprobleem, maar toch houdt iedereen vast aan zijn wagen (privéwagen of bedrijfswagen). De meeste verkiezen de dagelijkse file boven het openbaar vervoer. Mij zou je niet zien in een dagelijkse file, je moet er je aandacht constant bijhouden terwijl in de trein kan ik nog een powernap nemen, lezen,… of zoals de meeste andere “smartphonen”. Ok, de trein is ook niet alles. Vaak dien ik recht te staan omdat alle beschikbare zitplaatsen volzet zijn, treinen hebben technische defecten, zotten springen voor de trein,… maar toch wegen de voordelen op ten opzichte van de nadelen. En als afsluit het filmke van De Ideale Wereld over de salariswagen.